درددلهای مکتوب

ممنون

2007-05-06T03:51:00.000+03:30

این متن رو که مال آهنگ رضا صادقی هستش گل رز قرمز قشنگم برای من فرستاده

بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی

می دونم خوب می دونی تو تارو پودو ریشمی

تو که از دنیا گذشتی واسه یه خنده من

چرا من نگذرم از یه استخون به اسم تن

تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمی دونم چی بگم که باورت شه جونمی

توی این کابوس درد ،رویای مهربونمی

با تو پرم از شعر و ستاره

بی تو لحظه حرمتی نداره

در تو این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره

وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز

عشق تو، تو لحظه هام حادثه سازو قصه ساز

بجون خودت که بی تو از نفس سیر میشم

نمی دونم چی میشه بدجوری گوشه گیر میشم

ممنونم که بچه بازیهامو طاقت می کنی

هر چقدر بد می شم اما تو نجابت می کنی

هر کجای دنیا باشم با منی و در منی

نگران حاله من بیشتر از خود منی

با تو پرم از شعر و ستاره

بی تو لحظه حرمتی نداره

در تو این خدا بوده که تونسته گل عشق بکاره

می میرم برات دیوونه ی دوست داشتنی من

برای شنیدن آهنگ اینجا کلیک کنید

زیر باران

2007-03-17T12:54:00.000+03:30

زیر بارون راه نرفتی
تابفهمی من چی میگم
تو ندیدی اون نگاه رو
تا بفهمی از کی میگم
چشمای اون زیر بارون
سر پناه امن من بود
سایه بون دنج پلکاش
جای خوب گم شدن بود
تنها شب مونده و بارون
همه ی سهم من این بود
تو پرنده بودی من سرو
ریشه هام توی زمین بود
اگه اون رو دیده بودی
با من این شعر رو می خوندی
رو به شب دادمی کشیدی
نازنین ! چرا نموندی ؟
حالا زیر چتر بارون
بی تو خیس خیس خیسم
زیر رگبار گلایه
دارم از تو می نویسم
تنها شب مونده و بارون
همه ی سهم من این بود
تو پرنده بودی من سرو
ریشه هام توی زمین بود

رفتی؟

2007-01-19T12:23:00.000+03:30

رفتی و بی تو دلم پر درده
پاییز قلبم ساکت وسرده
دل که میگفتم محرمه با من
کاشکی می دیدی بی تو چه کرده

تو نیستی

2006-12-16T08:13:00.000+03:30

تو نیستی که ببینی

چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاریست! ـ

چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست! ـ

چگونه جای تو در جان زندگی سبز است! ـ

هنوز پنجره باز است.ـ

تو از بلندی ایوان به باغ می نگری.ـ

درخت ها و چمن ها و شمعدانی ها

به آن ترنم شیرین، به آن تبسم مهر

به آن نگاه پر از آفتاب، می نگرند.ـ

تمام گنجشکان

که در نبودن تو

مرا به باد ملامت گرفته اند؛ـ

تو را به نام صدا می کنند! ـ

هنوز نقش تو را از فراز گنبد کاج

کنار باغچه،ـ

زیر درخت ها،ـ

لب حوض

درون آینه پاک آب می نگرند.ـ

تو نیستی که ببینی، چگونه پیچیده است

طنین شعر نگاه تو در ترانه من.ـ

تو نیستی که ببینی، چگونه می گردد

نسیم روح تو در باغ بی جوانه من.ـ

چه نیمه شب ها، کز پاره های ابر سپید

به روی لوح سپهر

تو را، چنان که دلم خواسته است، ساخته ام

چه نیمه شب ها ـ وقتی که ابر بازیگر

هزار چهره به هر لحظه می کند تصویر

به چشم هم زدنی

میان آن همه صورت، تو را شناخته ام! ـ

به خواب می ماند،ـ

تنها، به خواب می ماند

چراغ، آینه، دیوار، بی تو غمگینند

تو نیستی که ببینی

چگونه با دیوار

به مهربانی یک دوست، از تو می گویم

تو نیستی که ببینی، چگونه از دیوار

جواب می شنوم .ـ

تو نیستی که ببینی، چگونه دور از تو

به روی هرچه درین خانه است

غبار سُربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده من

به جز تو، یاد همه چیز را رها کرده ست.ـ

غروب های غریب

در این رواق نیاز

پرنده ساکت و غمگین،ـ

ستاره بیمارست

دو چشم خسته من

در این امید عبث

دو شمع سوخته جان همیشه بیدارست

تو نیستی که ببینی!ـ

رنج

2006-12-10T15:39:00.000+03:30

دنيا را بد ساخته اند

كسي را كه دوست داري،تورادوست نمي دارد

كسي كه تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري

اما كسي كه تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد

به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است .

زندگي يعني اين.

دکتر علی شریعتی

باران عشق

2006-11-26T03:30:00.000+03:30

آرام می بارد باران
ببار بر من ای باران

قطره های باران بر صورتم می خورند
من چترم را می بندم و کنار می گذارم و خودم را به باران می سپارم
باران با قطره هایش چهره ام را نوازش می کند
بر لبانم می نشیند
چشمانم را می بندم
صورتم را بوسه باران می کند
بر گردنم می لغزد و روی شانه هایم مکثی می کند

مرا از عشق خیس کن باران
از شهوت لبریز کن باران ...

قطره های باران به آرامی از شانه هایم پایین می روند ...
باران روی تمام بدنم نشسته است
باران شدید می شود
لباس بر اعضای بدنم می چسبد
مثل زندانی که برای بوییدن آزادی صورت خود را به میله های زندان می چسباند، بدنم خود را به لباسها می چسباند ...

یک رعد ...
و ناگهان باران بند میاید ...
و احساس آرامش مطلق

بیراهه

2006-11-25T07:01:00.000+03:30

بیراهه رفته بودم

آن شب

دستم را گرفته بود و می کشید

زین پس همه عمرم را

بیراهه خواهم رفت

برای تو

2006-11-25T03:56:00.000+03:30

براي تو مي نويسم که بودنت بهار و نبودنت خزاني سرد است .تويي که تصور حضورت سينه بي رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق مي زند .در کوير قلبم از تو براي تو مي نويسم

اي کاش در طلوع چشمان تو زندگي مي کردم تا مثل باران ،هر صبح برايت شعر مي سرودم. آن هنگام، زمان را در گوشه اي جا مي گذاشتم و به شوق تو اشک مي شدم و بر صورت مه آلودت مي لغزيدم .

اي کاش باد بودم و همه عصر را در عبور مي گذراندم تا شايد جاده اي دور هنوز عطر پيراهنت را وقتي از آن مي گذشتي ؛ در خود داشته باشد که مرهمي شود براي دوري از تو و دلتنگي هايم!!!

نمي داني در دل درد کشيده ي من که طعم دوري و دلتنگي را مي چشد چه خبر است؟؟؟هر نفسي مي کشم نام تو از آن بيرون مي آيد. در هر ثانيه از لحظاتم به ياد تو هستم و تنها با ياد توست که تمام دردهايم را فراموش مي کنم و زنده مي مانم

رویا

2006-11-24T05:59:00.000+03:30

در گذار از جاده زندگی سخت

در لحظه های بی کسی ام
که تحمل رنج های بیهودگی
تاب از من بریده
تنها جادوی رویا
است که می رهاندم از این جهنم

رویای با تو بودن

داشتن تو

2006-11-23T04:38:00.000+03:30

كاش الان آغوش گرمت سر پناه خستگيم بود

دو تا چشمات پر از اندوه واسه دل شكستگيم بود

آرزوم اينه كه دستام توي دستاي تو باشه

تنگي اين دل عاشق با نوازش تو واشه

واسه چي خدا نخواسته من كنار تو باشم

قول مي دم با داشتن تو

هيچ غمي نداشته باشم

عشق

2006-11-22T06:25:00.000+03:30

تو از عشق می گفتی ، سرشار از احساس

و من ، ناشنوا از سحر وجودت

...نگاهم با چشمان مهربانت به مشاعره عشق نشسته بود

بهار غریب

2006-11-18T00:32:00.000+03:30

با سلام
این شعر رو امروز گل رز قرمز قشنگ من واسم خوند

من هم تندی از اینتر نت پیداش کردم .(چون دسترسی به کتا ب شعر حمید مصدق نداشتم) این هم شعر زیبای حمید مصدق تقدیم به شما

من به درماندگی صخره و سنگ
من به آوارگی ابر ونسیم
من به سرگشتگی ‌آهوی دشت
من به تنهایی خود می مانم
من در این شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی
گیسوان تو به یادم می اید
من در این شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی
شعر چشمان تو را می خوانم
چشم تو چشمه شوق
چشم تو ژرفترین راز وجود
برگ بید است که با زمزمه جاری باد
تن به وارستن عمر ابدی می سپرد
تو تماشا کن
که بهار دیگر
پاورچین پاورچین
از دل تاریکی می گذر
و تو در خوابی
و پرستوها خوابند
و تو می اندیشی
به بهار دیگر
و به یاری دیگر
نه بهاری
و نه یاری دیگر
حیف
اما من و تو
دور از هم می پوسیم
غمم از وحشت پوسیدن نیست
غمم از زیستن بی تو دراین لحظه پر دلهره است
دیگر از من تا خک شدن راهی نیست
از سر این بام
این صحرا این دریا
پر خواهم زد خواهم مرد
غم تو این غم شیرین را
با خود خواهم برد

من قربون گل رز قرمز قشنگ خودم بشم؟
کی بیشتر از من واست می میره؟

دیدار

2006-11-17T09:07:00.000+03:30

ما دو تن مغرور
هر دو از هم دور
وای در من تاب دوری نیست
ای خیالت خاطر من را نوازشبار
بیش از این در من صبوری نیست
بی تو من تنهای تنهایم
من به دیدار تو می آیم

حمید مصدق

من و تو

2006-11-17T06:40:00.000+03:30

من،
سكوت،

تنهايي،
شب،
ياد تو،
صداي تو،
خنده اي تو،
وجود تو،
...
هر روز كه ميگذره ،
احساس ميكنم،
هم يه قدم بهت نزديك ميشم،
هم يه قدم ازت دور ميشم،
ولي،
من،
سكوت،
تنهايي،
شب،
تو،
هميشه،
با هم ،
هستيم..

بوسه

2006-11-14T08:17:00.000+03:30

يك روز مي بوسمت !

فوقش خدا منو مي بره جهنم !
فوقش مي شم ابليس !
اون وقت تو هم به خاطر اين كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شي !
جهنم كه اومدي ، من اونجا پيدات مي كنم و دور از چشم خدا هر روز مي بوسمت !
واي خدا !
چه صفايي پيدا مي كنه جهنم

چگونه بسويت بيايم؟

2006-09-20T15:48:00.000+03:30

چگونه بسويت بيايم؟

ای ستاره آسمان شب های تيره و تار من، با اين فاصله ای که بين من و تو ميباشد

چگونه بوسيدن آن چهره درخشانت ميسر است؟

ای مهتاب آسمان شبهای دلتنگی من، با اين فاصله ای که بين من و تو ميباشد چگونه پاک کردن آن اشکهای روی گونه درخشانت ميسر است؟ ای آسمان آبی من، بين من و تو فاصله ای است، پس چگونه دستم را بر روی گونه نازنينت بکشم و تو را نوازش کنم؟

آری من ستاره می شوم و به آسمان زندگی می آيم تا بر چهره درخشانت بوسه بزنم

آری ای مهتاب من، پرنده شبانه می شوم تا به آسمان بيايم و آن اشکهای پر از مهرت را از روی گونه های درخشانت پاک کنم

و ای آسمان آبی ام، خورشيد می شوم تا در دل آبی و پر ازعشقت برای هميشه بنشينم، شب را با آن وسعت آبی ات آشتی ميدهم تا برای هميشه آبی بمانی

دلم به درد آمده از اين فاصله، دلم به درد امده از اين انتظار ودوری بين ما

ای ستاره درخشانم شبها با ديدن تو آرام می شوم، و ای آسمان روزها نيز که دل آبی ات را ميبينم عاشق تر از هميشه می شوم

چگونه ميتوانم دستانت را در دست بگيرم وقتی بين ما اينهمه فاصله است؟

انتظار ميکشم تا شايد خداوند بالهايی را به من هديه دهد که با اين بالهای پر غرورم به سوی تو پرواز کنم و دستان گرمت را در دست بگيرم

کاش تو ای آسمان من، دل آبی ات ابری شود و از گونه هايت اشک بريزد تا شايد قطره ای از اشکهايت بر گونه من بريزد تا احساس آرامش وعاشقی کنم

کاش تو ای ستاره من، فرشته ای بيايد و تو را در سبد بگذارد و آن سبد پر از محبت و عشق را به من هديه دهد

و کاش ای خورشيد من، کاش غروب عاشقی زودتر فرا رسد تا زمانی که در پشت کوه ها ميروی و به زمين نزديک می شوی احساس نزديکی با تو داشته باشم

ای خورشيد من غروب ها را خيلی دوست دارم چون تو بيشتر از همه لحظه ها به من نزديکتری و ميتوانم چهره ات را از نزديک ببينم

سپيده آسمان را نيز دوست دارم چون سحرگاه از پشت کوه ها بيرون می آيی و سلامی عاشقانه به من ميکنی

ای خورشيد من، از ظهرهای تابستان نفرت دارم، چون تو در آن زمان در بلندترین نقطه آسمان میدرخشی

انتظار می کشم، تا شايد پرنده يا ستاره يا خورشيد شوم، و يا شايد هديه ای به من برسد که تو را بيشتر از هميشه در کنار خودم احساس کنم و ببينم

شايد در خواب ستاره يا خورشيد و يا پرنده شوم، اينک که اينها همه يک رويا و يک احساس عاشقی است پس ای آسمان آبی ام، من خودم را به آتش می کشم تا باد عاشقی آن دود غليظ مرا که از سوختنم به سويت بلند ميشود به سوی تو بياورد تا بتوانم تو را احساس کنم و برای مدتی آن دود که از تن سوخته ام بلند شده است در دلت بنشيند و بعد نيز از اين دنيا وداع بگويم

آری من برای رسيدن به تو جان خواهم داد

دوستت دارم

2006-09-19T19:58:00.000+03:30

تن تو ظهر تابستونو به یادم میاره

رنگ چشمای تو بارونو به یادم میاره

وقتی نیستی زندگیم فرقی با زندون نداره

قهر تو تلخی زندونو به یادم میاره

من نیازم تو رو هر روز دیدنه

از لبت دوستت دارم شنیدنه

تو بزرگی مثه اون لحظه که بارون می زنه

تو همون خونی که هر لحظه تو رگهای منه

تو مثه خواب گل سرخی لطیفی مثه خواب

من همونم که اگه بی تو باشه جون می کنه

من نیازم تو رو هر روز دیدنه

از لبت دوستت دارم شنیدنه

تو مثه وسوسه ی شکار یک شاپرکی

تو مثه شوق رها کردن یک بادبادکی

تو همیشه مثه یک قصه پر از حادثه ای

تو مثه شادی خواب کردن یک عروسکی

من نیازم تو رو هر روز دیدنه

از لبت دوستت دارم شنیدنه

تو قشنگی مثه شکل هایی که ابرا می سازن

گل های اطلسی از دیدن تو رنگ می بازن

اگه مردای تو قصه بدونن که اینجایی

برای بردن تو با اسب بالدار می تازن

من نیازم تو رو هر روز دیدنه

از لبت دوستت دارم شنیدنه

شهیار قنبری

دیوانگی

2006-09-15T15:06:00.000+03:30

دلم تاب تپیدن بیش از این ندارد

بی تاب دیدار تو ام

و تپیدن های دلم گواه بر اشتیاق

دلم دنیایی دیوا نگی است

تو رفتی

2006-07-20T10:18:00.000+03:30

چرا این طوری شد سایه؟
دوستت دارم
دیشب تا ساعتی که به نظرم میومد که باید رسیده باشی و ازش جدا شدی، اعصابم خراب بود . بعدش هم خواب به چشمونم نیومد.
قاطی بودم.
هیچ کاری رو درست انجام ندادم.
مخم کار نمی کرد.
الان هم دست کمی ندارم.
دوستت دارم

آخرين آواز قو

2006-02-11T21:27:00.000+03:30

قصه تمومه عشق من! فاصله رو صدا بزن

اينجوري خيلي بهتره ‚ هم واسه تو هم واسه من

قصه تمومه ‚ عشق من !‌ بايد من رو جا بذاري

بايد صدام رو تو شب ترانه تنها بذاري

بدون تو سايه ي من تنها نشوني منه

بغض ترانه ساز من كنار تو نمي شكنه

دل سپردن رمز قفل اين حصار تو به تو نيست

با تو بودن بهترينه ! اما ختم جستجو نيست

اونور ديوار شب باش ! تا من از تو ما بسازم

انعكاس اين ترانه ‚ آخرين آواز قو نيست

بايد بري تا بتونم اين شب رو نقاشي كنم

طعم گس نيشاي اين عقرب رو نقاشي كنم

بايد بري !‌دوس ندارم شب به تو چپ نگاه كنه

دوس ندارم دستاي شب ‚ صورتت رو سياه كنه

نه من من ‚ نه من تو ‚‌ تو اين شبا ما نميشه

عشق عظيم ما دوتا ‚ زير يه سقف جا نميشه

دل سپردن رمز قفل اين حصار تو به تو نيست

با تو بودن بهترينه ! اما ختم جستجو نيست

اونور ديوار شب باش ! تا من از تو ما بسازم

انعكاس اين ترانه ‚ آخرين آواز قو نيست

درسی از پروانه

2006-02-11T21:17:00.000+03:30

يك روز سوراخ كوچكي در يك پيله ظاهر شد. شخصي نشست و چند ساعت به جدال پروانه براي خارج شدن از سوراخ كوچك ايجاد شده درپيله نگاه كرد.
سپس فعاليت پروانه متوقف شد و به نظر رسيد تمام تلاش خود را انجام داده و نمي تواند ادامه دهد.
آن شخص تصميم گرفت به پروانه كمك كند و با قيچي پيله را باز كرد. پروانه به راحتي از پيله خارج شد اما بدنش ضعيف و بالهايش چروك بود.
آن شخص باز هم به تماشاي پروانه ادامه داد چون انتظار داشت كه بالهاي پروانه باز، گسترده و محکم شوند و از بدن پروانه محافظت كنند.
هيچ اتفاقي نيفتاد!
در واقع پروانه بقيه عمرش به خزيدن مشغول بود و هرگز نتوانست پرواز کند.
چيزي که آن شخص با همه مهربانيش نميدانست اين بود که محدوديت پيله و تلاش لازم براي خروج از سوراخ آن، راهي بود که خدا براي ترشح مايعاتي از بدن پروانه به بالهايش قرار داده بود تا پروانه بعد از خروج از پيله بتواند پرواز کند.
گاهي اوقات تلاش تنها چيزيست که در زندگي نياز داريم.
اگر خدا اجازه مي داد که بدون هيچ مشکلي زندگي کنيم فلج ميشديم، به اندازه کافي قوي نبوديم و هرگز نميتوانستيم پرواز کنيم.

نغمه درد

2006-01-13T15:47:00.000+03:30

در مني و اين همه ز من جدا

با مني و ديده ات بسوي غير

بهر من نمانده راه گفتگو

تو نشسته گرم گفتگوي غير

غرق غم دلم به سينه مي تپد

با تو بي قرار و بي تو بي قرار

واي از آن دمي كه بيخبر زمن

بر كشي تو رخت خويش از اين ديار

سايه تو ام بهر كجا روي

سر نهاده ام به زير پاي تو

چون تو در جهان نجسته ام هنوز

تا كه برگزينمش به جاي تو

شادي و غم مني به حيرتم

خواهم از تو ... در تو آورم پناه

موج وحشيم كه بي خبر ز خويش

گشته ام اسير جذبه هاي ماه

گفتي از تو بگسلم ... دريغ و درد

رشته وفا مگر گسستني است ؟

بگسلم ز خويش و از تو نگسلم

عهد عاشقان مگر شكستني است ؟

ديدمت شبي بخواب و سرخوشم

وه ... مگر به خوابها ببينمت

غنچه نيستي كه مست اشتياق

خيزم و ز شاخه ها بچينمت

شعله ميكشد به ظلمت شبم

آتش كبود ديدگان تو

ره مبند... بلكه ره برم شوق

در سراچه غم نهان تو

فقیر

2005-12-07T16:41:00.000+03:30

" ما چقدر فقیر هستیم!..."

روزی یک مرد ثروتمند، پسر کوچکش را به یک ده برد تا به او نشان دهد مردمی که در آنجا زندگی می کنند، چقدر فقیر هستند. آن دو یک شبانه روز در خانه محقر یک روستایی مهمان بودند.

در راه بازگشت و در پایان سفر، مرد از پسرش پرسید:" نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟"

پسر پاسخ داد:" عالی بود پدر!"

پدر پرسید:" آیا به زندگی آنها توجه کردی؟"

پسر پاسخ داد:" بله پدر!"

و پدر پرسید:" چه چیزی از این سفر یادگرفتی؟"

پسر کمی اندیشید و بعد به آرامی گفت:" فهمیدم که ما در خانه یک سگ داریم و آنها چهار تا. ما در حیاطمان فواره داریم و آنها رودخانه ای دارند که نهایت ندارد. ما در حیاطمان فانوسهای تزئینی داریم و آنها ستارگان را دارند. حیاط ما به دیوارهایش محدود می شود، اما باغ آنها بی انتهاست!"

با شنیدن حرفهای پسر، زبان مرد بند آمده بود. پسر بچه اضافه کرد:" متشکرم پدر، تو به من نشان دادی که ما چقدر فقیر هستیم!"

سایه

2005-11-17T09:19:00.000+03:30

شب بروي جاده نمناک سايه هاي ما ز ما گويي گريزانند
دور از ما در نشيب راه
در غبار شوم مهتابي که مي لغزد
سرد و سنگين بر فراز شاخه هاي تاک
سوي يکديگر به نرمي پيش مي رانند
شب بروي جاده نمناک
در سکوت خاک عطر آگين
نا شکيبا گه به يکديگر مي آويزند
سايه هاي ماهمچو گلهايي که مستند از شراب شبنم دوشين
گويي آنها در گريز تلخشان از ما
نغمه هايي را که ما هرگز نمي خوانيم
نغمه هايي را که ما با خشم
در سکوت سينه مي رانيم
زير لب با شوق مي خوانند

ليک دور از سايه ها
بي خبر از قصه دلبستگي هاشان
جسمهاي خسته ما در رکود خويش
زندگي را شکل مي بخشند

شب بروي جاده نمناک
اي بسا من گفته ام با خود
"زندگي آيا درون سايه هامان رنگ مي گيرد؟
يا که ما خود سايه هاي سايه هاي خويشتن هستيم ؟"

اي هزاران روح سرگردان
گرد من لغزيده در امواج تاريکي
سايه من کو؟
سايه من کو؟

من نمي خواهم
سايه ام را لحظه اي از خود جدا سازم
من نمي خواهم
او بلغزد دور از من روي معبر ها
يا بيفتد خسته و سنگين
زير پاي رهگذر ها

او چرا بايد به جستجوي خويش
روبرو گردد
با لبان بسته درها؟
او چرا بايد بسايد تن
بر در و ديوار هر خانه ؟
او چرا بايد ز نوميدي
پا نهد در سرزميني سرد و بيگانه ؟!
آه...اي خورشيد
سايه ام را از چه از من دور مي سازي ؟
از تو مي پرسم تيرگي درد است يا شادي ؟
جسم زندان است يا صحراي آزادي ؟
ظلمت شب چيست؟
شب
سايه روح سياه کيست؟

او چه مي گويد؟
او چه مي گويد؟
خسته و سرگشته و حيران
مي دوم در راه پرسشهاي بي پايان

زيباترين قلب

2005-11-15T17:36:00.000+03:30

زيباترين قلب
روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيباترين قلب را در تمام آن منطقه دارد. جمعيت زيادي جمع شدند. قلب او كاملاً سالم بود و هيچ خدشه اي بر آن وارد نشده بود. پس همه تصديق كردند كه قلب او به راستي زيباترين قلبي است كه تاكنون ديده اند. مرد جوان، در كمال افتخار، با صدايي بلندتر به تعريف از قلب خود پرداخت. ناگهان پيرمردي جلو جمعيت آمد و گفت:اما قلب تو به زيبايي قلب من نيست؟مرد جوان و بقيه جمعيت به قلب پيرمرد نگاه كردند. قلب او با قدرت تمام مي تپيد، اما پر از زخم بود. قسمتهايي از قلب او برداشته شده و تكه هايي جايگزين آنها شده بود؛ اما آنها به درستي جاهاي خالي را پر نكرده بودند و گوشه هايي دندانه دندانه در قلب او ديده مي شد. در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجودداشت كه هيچ تكه اي آنها را پر نكرده بود. مردم با نگاهي خيره به او مي نگريستند و با خود فكر مي كردند كه اين پيرمرد چطور ادعا مي كند كه قلب زيباتري دارد.مرد جوان به قلب پيرمرد اشاره كرد و خنديد و گفت:?تو حتماً شوخي مي كني....قلبت را با قلب من مقايسه كن. قلب تو، تنها مشتي زخم و خراش و بريدگي است.؟پيرمرد گفت:?درست است، قلب تو سالم به نظر مي رسد، اما من هرگز قلبم را با قلب تو عوض نمي كنم. مي داني، هر زخمي نشانگر انساني است كه من عشقم را به او داده ام؛ من بخشي از قلبم را جدا كرده ام و به او بخشيده ام.

گاهي او هم بخشي از قلب خود را به من داده است كه به جاي آن تكه بخشيده شده قرار داده ام. اما چون اين دو عين هم نبوده اند، گوشه هايي دندانه دندانه در قلبم دارم كه برايم عزيزند، چرا كه يادآور عشق ميان دو انسان هستند. بعضي وقتها بخشي از قلبم را به كساني بخشيده ام. اما آنها چيزي از قلب خود به من نداده اند. اينها همين شيارهاي عميق هستند. گرچه دردآورند، اما يادآور عشقي هستند كه داشته ام. اميدوارم كه آنها هم روزي بازگردند و اين شيارها عميق را با قطعه اي كه من در انتظارش بوده ام، پر كنند. پس حالا مي بيني كه زيبايي واقعي چيست؟؟

مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد. در حالي كه اشك از گونه هايش سرازير مي شد به سمت پيرمرد رفت. از قلب جوان و سالم خود قطعه اي بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پيرمرد تقديم كرد. پيرمرد آن را گرفت و در قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را به جاي قلب مرد جوان گذاشت. مرد جوان به قلبش نگاه كرد؛ ديگر سالم نبود، اما از هميشه زيباتر بود. زيرا كه عشق، از قلب پيرمرد به قلب او نفوذ كرده بود.

متحد شویم

2005-10-15T15:18:00.000+03:30

سلاااااااااااااااااااااااااااااام
همونطور که ممکنه خيلي هاتون بدونيد يه شرکت آمريکايي به نام Kuma War که کارش ساختن بازي هاي جنگي سياسي به نفع دولت آمريکاست تازگي ها يه بازي در مورد حمله آمريکا به تاسيسات هسته اي ايران به نام Iran Assault درست کرده. (لينک خبر از بازتاب)

توي اين بازي سربازاي آمريکايي ضمن حمله به تاسيسات هسته اي نطنز و کشتن نگهبانان يکي از مامورينشون که اونجا اسير شده هم نجات ميدن.
به نظر من اين قضيه اي نيست که بشه به اين راحتي ها ازش گذشت. در واقع اين شرکت آمريکايي با اين کارش داره ميزان علاقه مردم دنيا و به خصوص آمريکا براي حمله به ايران و همينطور ميزان حساسيت مردم ايران به اين قضيه رو مي سنجه.
بهترين کاري که ما فعلا مي تونيم انجام بديم اينه که اعتراض خودمونو به وسيله ايميل به اين شرکت و همچنين نهادهاي بين المللي اعلام کنيم. بيايد تا اين بازي رو از سايتشون حذف نکردن دست برنداريم! بيايد بهشون بفهمونيم که ايران با افغانستان يا عراق خيلي فرق داره که هر کاري خواستن بتونن توش انجام بدن!
به نظرم اين قضيه از تغيير نام خليج فارس يا زير آب رفتن مقبره کورش خيلي مهم تره! اين بار ديگه پاي کل ايران در ميونه. ما که به اون قضايا اين قدر اهميت ميديم نبايد به اين مساله بي اهميت باشيم! لطفا از اين قضيه سرسري نگذريد! اگه مي تونيد لينک اين مطلب رو براي دوستاتون بفرستيد يا همين ايده رو توي وبلاگ هاتون مطرح کنيد!
ايميل شرکت : support@kumagames.comلطفا ضمن امضای این اعتراضنامه یک ایمیل به این شرکت بزنید و توي ايميل ضمن اعتراض به ساختن بازي از شرکت بخواهيد که اونو از سايتش حذف کنه.
دوستان ما در این صفحه ( که آدرس آن را در زیر می بینید ) در حال جمع آوری امضاهای ایرانیان در اعتراضی خطاب به مسئولان این شرکت هستند . لطفا در صورت تمایل متن این اعتراض رو امضا کنید و نیز این ایمیل رو برای سایر دوستانتان نیز ارسال کنید !
(صفحه اعتراض) http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b17bf44e-292e-40ed-9967-d151a2c093fb

راه بهشت

2005-10-10T11:03:00.000+03:30

راه بهشت
مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبور از كنار درخت عظيمي، صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهميد كه ديگر اين دنيا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌كشد تا مرده‌ها به شرايط جديد خودشان پي ببرند.
پياده‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ريختند و به شدت تشنه بودند. در يك پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند كه به ميداني با سنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود كه آب زلالي از آن جاري بود. رهگذر رو به مرد دروازه‌بان كرد: «روز به خير، اينجا كجاست كه اينقدر قشنگ است؟»
دروازه‌بان: «روز به خير، اينجا بهشت است.»
- «چه خوب كه به بهشت رسيديم، خيلي تشنه‌ايم.»
دروازه‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: «مي‌توانيد وارد شويد و هر چه قدر دلتان مي‌خواهد بوشيد.»
- اسب و سگم هم تشنه‌اند.
نگهبان: واقعأ متأسفم. ورود حيوانات به بهشت ممنوع است.
مرد خيلي نااميد شد، چون خيلي تشنه بود، اما حاضر نبود تنهايي آب بنوشد. از نگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اينكه مدت درازي از تپه بالا رفتند، به مزرعه‌اي رسيدند. راه ورود به اين مزرعه، دروازه‌اي قديمي بود كه به يك جاده خاكي با درختاني در دو طرفش باز مي‌شد. مردي در زير سايه درخت‌ها دراز كشيده بود و صورتش را با كلاهي پوشانده بود، احتمالأ خوابيده بود.
مسافر گفت: روز به خير
مرد با سرش جواب داد.
- ما خيلي تشنه‌ايم.، من، اسبم و سگم.
مرد به جايي اشاره كرد و گفت: ميان آن سنگ‌ها چشمه‌اي است. هرقدر كه مي‌خواهيد بنوشيد.
مرد، اسب و سگ، به كنار چشمه رفتند و تشنگي‌شان را فرو نشاندند.
مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتيد، مي‌توانيد برگرديد.
مسافر پرسيد: فقط مي‌خواهم بدانم نام اينجا چيست؟
- بهشت
- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمري هم گفت آنجا بهشت است!
- آنجا بهشت نيست، دوزخ است.
مسافر حيران ماند: بايد جلوي ديگران را بگيريد تا از نام شما استفاده نكنند! اين اطلاعات غلط باعث سردرگمي زيادي مي‌شود!
- كاملأ برعكس؛ در حقيقت لطف بزرگي به ما مي‌كنند. چون تمام آنهايي كه حاضرند بهترين دوستانشان را ترك كنند، همانجا مي‌مانند...

بخشي از كتاب «شيطان و دوشیزه پريم»، پائولو كوئيلو

دوست داشتن

2005-09-22T15:12:00.001+03:30

خدایا!
به هر که دوست میداری بیاموز که:
عشق از زندگی کردن بهتر است
و به هر که دوست تر میداری بچشان که
دوست داشتن از عشق برتر .

...
عشق یک جوشش کور است و
پیوندی از سر نابینایی،
اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه است و
از روی بصیرت روشن و زلال...

"دکتر علی شریعتی"

با تو ، بی تو

2005-09-06T07:55:00.000+04:30

آن روز با تو بودم
امروز بی توام
آن روز که با تو بودم
بی تو بودم
امروز که بی تو ام
با توام

آموخته ها

2005-09-03T02:21:00.000+04:30

آموخته ام
چيزهاي كم اهميت را تشخيص دهم و سپس آن هاراناديده بگيرم.

آموخته ام
كه باخت در يك نبرد كوچك را به قصد برد در يك جنگ بزرگ بپذيرم .

آموخته ام
زندگي را از طبيعت بياموزم ، چون بيد متواضع باشم ، چون سرو ، راست قامت‌‌، مثل صنوبر ، صبور ، مثل بلوط مقاوم ، مثل رود ،روان ، مثل خورشيد با سخاوت و مثل ابر با كرامت باشم .

آموخته ام
كه اگر مايلم پيام عشق را بشنوم ، خود نيز بايستي آن را ارسال كنم .

آموخته ام
ثروتمند كسي نيست كه بيشترين ها را دارد ، بلكه كسي است كه به كمترين ها نياز دارد.

آموخته ام
دو نفر مي توانند با هم به يك نقطه نگاه كنند ولي آنرا متفاوت ببنند.

آموخته ام
كافي نيست فقط ديگران را ببخشيم ، بلكه گاهي خود را نيز بايد ببخشيم .

آموخته ام
كه فقط چند ثانيه طول مي كشد تا زخم هاي عميقي در قلب كساني كه دوستشا ن داريم ، ايجاد كنيم اما سال ها طول مي كشد تا آن زخم ها را التيام بخشم .

آموخته ام
كه دوستان خوب و واقعي ، جواهرات گرانبهايي هستند كه به دست آوردن شان سخت و نگه داشتن شان سخت تر است .

آموخته ايم
كه همه مي خواهند روي قله كوه زندگي كنند ، اما تمام شادي ها وقتي رخ مي دهند كه در حال بالا رفتن از كوه هستند

دوستی

2005-08-31T23:02:00.000+04:30

سایه عزیز:

باید بگویم که تو یک دوست هستی. بگذار بیشتر توضیح بدهم، زیرا اگر چه من دریافته ام که در رفاقت بین دو انسان ، با شکوه ترین و والاترین روابط یافت می شود، اما تو بودی که این اندیشه را به زیباترین و سرشارترین صورت ممکن ، واقعیت بخشیدی. تا که من بیش از این درگیر تصورات نباشم و به یقین و با احساس بدانم که دوست چیست. سپاست نمی گویم ، چرا که تنها خود ترا این توان هست که شکر گذار خود باشی به شادمانی بودن خویش، آنچنان که همیشه بوده ای . چه شکوهمند است داشتن یک دوست، اما با شکوه تر، دوست کسی بودن است.

سایه عزیز تولدت رو بهت تبریک می گم.امیدوارم خوشبخت باشی.

عقاب

2005-08-28T13:13:00.000+04:30

سلاااااااااااااااااااااااااام

مردی تخم عقابی را پیدا کرد و آن را در لانه مرغی گذاشت. عقاب با بقیه جوجه ها از تخم بیرون آمد و با آنها بزرگ شد. در تمام زندگیش، او همان کارهایی را انجام داد که مرغها می کردند. برای پیدا کردن کرمها و حشرات، زمین را می کند و قدقد می کرد و گاهی هم با دست و پا زدن بسیار، کمی در هوا پرواز می کرد.

سالها گذشت و عقاب پیر شد.

روزی پرنده با عظمتی را بالای سرش بر فراز آسمان ابری دید. او با شکوه تمام، با یک حرکت ناچیز بالهای طلاییش، برخلاف جریان شدید باد پرواز می کرد.

عقاب پیر، بهت زده نگاهش کرد و پرسید:" این کیست؟"

همسایه اش پاسخ داد:" این عقاب است _ سلطان پرندگان. او متعلق به آسمان است و ما زمینی هستیم."

عقاب مثل مرغی زندگی کرد و مثل مرغ مرد. زیرا فکر می کرد مرغ است.

حقيقت

2005-08-26T21:36:00.000+04:30

گاه مي انديشم؛

خبر مرگ مرا با تو چه كس مي گويد؟

آن زمان كه خبر مرگ مرا

از كسي مي شنوي،روي تو را

كاشكي مي ديدم

شانه بالا زدنت را ،

_بي قيد_

و تكان دادن دستت كه،

_مهم نيست زياد_

و تكان دادن سر را كه،

_عجيب!

عاقبت مرد؟

_افسوس!

_كاشكي مي ديدم!

***

من به خود مي گويم:

"چه كسي باور كرد

"جنگل جان مرا

"آتش عشق تو خاكستر كرد؟؟؟؟؟؟؟

خدا

2005-08-26T13:19:00.000+04:30

كودك نجوا كرد:خدايا با من حرف بزن
مرغ دريايي آواز خواند ، كودك نشنيد .

سپس كودك فرياد زد :خدايا با من حرف بزن .
رعد در آسمان پيچيد، اما كودك گوش نداد .

كودك نگاهي به اطرافش انداخت و گفت:خدايا بگذار ببينمت
ستاره اي درخشيد ولي كودك توجه نكرد .

كودك فرياد زد: خدايا به من معجزه اي نشان بده ،
و يك زندگي متولد شد٫اما كودك نفهميد.

كودك با ناميدي گريست :
خدايا با من در ارتباط باش. بگذار بدانم اينجايي .

بنابر اين خدا پايين آمد و كودك را لمس كرد،

ولي كودك ، پروانه را كنار زد و رفت.

شکست

2005-08-25T13:59:00.000+04:30

شکست آغازی دیگر، شاید پایانی دیگرو شاید پایان همیشگی؟؟
این هم تقلب از اون یکی سایه بود با عرض معذرت که حق کپی رایت رو رعایت نکردم.

خوشبختی

2005-08-25T13:38:00.000+04:30

سلاااااااااااااااااااااام
کمی سبکسری لازم است تا از زندگی لذت ببری،
وکمی شعور، تا مشکلی برایت پیش نیاید!!
واقعا برای شاد بودن چیز بیشتری لازم نیست.
برای خوشبختی یک بهانه کوچک کافیست. اگر با دقت به اطرافتان نگاه کنید، بهانه های کوچک و بزرگ بسیاری پیدا می کنید.

آیینه ی دوستی

2005-08-25T12:37:00.000+04:30

بسیار می شد که پیاده به تیموکو می آمد،بانوی کهنسالی بود از سرخچوستان آروکانی،که همیشه برای مادرم تعدادی تخم کبک می آورد،یا یک مشت تمشک. مادر از زبان آروکانی چیزی بیش از «می می» نمی دانست که یعنی سلام و پیرزن نیز هیچ اسپانیولی صحبت نمی کرد اما چای و کیک می خورد و با قدر شناسی بسیار می خندید.
ما دختر ها با اشتیاق فراوان لباسهای لایه لایه و رنگ رنگ و دست باف او را نگاه می کردیم و النگوهای مسی و گردن بند سکه ای اش را.و بین ما انگار مسابقه ای در می گرفت ، در به خاطر سپردن عبارتی که مثل یک شعر همیشه هنگام از جای برخاستن بر زبان می آورد.
دست آخر آن کلام را یاد گرفتیم . و برای میسیونر تکرار کردیم و او آن را ترجمه کرد. و این کلمات مثل صمیمانه ترین تعارفاتی که تا کنون به زبان آمده باشد در ذهن من جای گرفته است:
باز هم می آیم،چرا که وقتی با شما هستم ، از خودم خوشم می آید .

دلم گرفته

2005-08-21T18:11:00.000+04:30

سلااااااااااااااااااام
گاهی اوقات آدم بی دلیل دلش می گیره.
امروز هم از اون روزهاست.
ولی راستی یادم رفت که خودم اصلا به بی دلیل دلگیرشدن اعتقادی ندارم.
باید دنبال دلیلش بگردم.
پیرووووووووووووووووووووز باشید.

نگاه

2005-08-19T16:45:00.000+04:30

سلاااااااااااااااااااااااام

و تو ای دوست
ای کاش اهمیت در نگاه تو باشد
نه در چیزی که به آن می نگری.

Love Story

2005-08-15T20:43:00.000+04:30

سلااااااااااااااااااااااام

آهنگ زیبای Love Stoery رو حتما شنیدید. این هم متن اون آهنگ:

Love Story by Andy Williams

Where do I begin to tell the story
Of how great a love can be
The sweet love story that is older than the sea
The simple truth about the love she brings to me

Where do I start
With her first hello
She gave new meaning to this empty world of mine
They'll never be another love another time
She came into my life and made the living fine

She fills my heart
She fills my heart with very special things
Angel songs and wild imaginings
She fill my soul with so much love
That any where I go I'm never lonely
With her around who could be lonely
I reach for her hand
She's always there

How long does it last
Can love be measured by the hours in a day
I have no answers now
But this much I can say
I know I'll need her until the stars all burn away
And she'll be there

How long does it last
Can love be measured by the hours in a day
I have no answers now
But this much I can say
I know I'll need her until the stars all burn away
And she'll be there

رویای خدا

2005-08-14T18:36:00.000+04:30

روياي خدا را آشفته نكنيد

من يك نفر را مي شناسم كه پرواز مي كند . او روي همين زمين راه مي رود و توي همين آسمان پر مي زند .

او شبي خواب ديده كه بال دارد و وقتي كه بيدار مي شود ، بالهايش را با خود به بيداري مي آورد . اين چيزي است كه او هميشه مي گويد . اما هيچكس حرفهايش را باور نمي كند.

من اما حرفش را باور مي كنم . زيرا خدا هم همين را به من گفته است .

يك روز از خدا پرسيدم ، دوستم بالهايش را از كجا آورده است ؟

خدا گفت :

« من هر شب تكه اي رويا توي خواب شما مي گذارم . اما بيدار مي شويد و رويايتان را همان جا ، جا مي گذاريد.»

براي اين است كه زندگي زيبا نيست . كاش رويايتان را با خود به بيداري مي آورديد تا جهان زيبا شود .

بين شما و روياهايتان ديواري بلند است . اين ديوار را برداريد تا خواب و بيداريتان در هم بياميزد . بگذاريد بيداريتان ، رويايي با شكوه باشد و خوابتان يك بيداري ناب .

خدا گفت :

‌» اگر رد روياهايتان را بگيريد به من مي رسيد. »

و من شنيدم كه فرشته اي زير لب مي گفت :

« زندگي تعبير روياي خداوند است ، آي آدم ها ! روياي خدا را آشفته نكنيد .»

خنجر

2005-08-13T20:57:00.000+04:30

سلااااااااااااااااااااااااام
تو اگر می دانستی که چه زخمی دارد ، که چه دردی دارد خنجر از دست رفیقان خوردن.
از من خسته نمی پرسیدی:

آه ای دوست! چرا غمگینی؟

سماع سوختن

2005-07-09T14:04:00.000+04:30

سلام دوستان

شعر زیر رو 1000 بار ادیت کردم تا بالاخره درست شد.دلم نمییومد بی خیالش بشم.آخه یکی از زیباترین متنهائی که در مورد عشق خوندم.

یکی از زیباترین مثنویهای سایه.شما هم بخونید و لذت ببرید.فعلا خدافس.

سماع سوختن

عشق شادي ست ، عشق آزادي ست
عشق آغاز آدمي زادي ست

عشق آتش به سينه داشتن است
دم همت بر او گماشتن است

عشق شوري زخود فزاينده ست
زايش كهكشان زاينده ست

تپش نبض باغ در دانه ست
در شب پيله رقص پروانه ست

جنبشي در نهفت پرده ي جان
در بن جان زندگي پنهان

زندگي چيست ؟ عشق ورزيدن
زندگي را به عشق بخشيدن

زنده است آن كه عشق مي ورزد
دل و جانش به عشق مي ارزد

آدمي زاده را چراغي گير
روشنايي پرست شعله پذير

خويشتن سوزي انجمن فروز
شب نشيني هم آشيانه ي روز

آتش اين چراغ سحر آميز
عشق آتش نشين آتش خيز

آدمي بي زلال اين آتش
مشت خاكي ست پر كدورت و غش

تنگ و تاري اسير آب و گل است
صنمي سنگ چشم و سنگ دل است

************
صنما گر بدي و گر نيكي
تو شبي ، بي چراغ تاريكي

آتشي در تو مي زند خورشيد
كنده ات باز شعله اي نكشيد ؟

چون درخت آمدي ، زغال مرو
ميوه اي ، پخته باش ، كال مرو

ميوه چون پخته گشت و آتشگون
مي زند شهد پختگي بيرون

سيب و به نيست ميوه ي اين دار
ميوه اش آتش است آخر كار

خشك و تر هر چه در جهان باشد
مايه ي سوختن در آن باشد

سوختن در هواي نور شدن
سبك از حبس خويش دور شدن

كوه هم آتش گداخته بود
بر فراز و فرود تاخته بود

آتشي بود آسمان آهنگ
دم سرد كه كرد او را سنگ ؟

ثقل و سردي سرشت خارا نيست
نور در جسم خويش زنداني ست

سنگ ازين سرگذشت دل تنگ است
فكر پرواز در دل سنگ است

مگرش كوره در گذار آرد
آن روان روانه باز آرد

********
سنگ بر سنگ چون بسايي تنگ
بجهد آتش از ميان دو سنگ

برق چشمي است در شب ديدار
خنده اي جسته از لبان دو يار

خنده نور است كز رخ شاداب
مي تراود چو ماهتاب از آب

نور خود چيست ؟ خنده ي هستي
خنده اي از نشاط سرمستي

هستي از ذوق خويش سرمست است
رقص مستانه اش ازين دست است

نور در هفت پرده پيچيده ست
تا درين آبگينه گرديده ست

رنگ پيراهن است سرخ و سپيد
جان نور برهنه نتوان ديد

بر درختي نشسته ساري چند
چند سار است بر درخت بلند ؟

زان سياهي كه مختصر گيرند
آسمان پر شود چو پر گيرند

ذره انباشتي و تن كردي
خويشتن را جدا ز من كردي

تن كه بر تن هميشه مشتاق است
جفت جويي ز جفت خود طاق است

رود بودي روان به سير و سفر
از چه دريا شدي درنگ آور ؟

ذره انباشي چو توده ي دود
ورنه هر ذره آفتابي بود

تخته بند تني ، چه جاي شكيب ؟
بدر آي از سراچه ي تركيب

مشرق و مغرب است هر گوشت
آسمان و زمين در آغوشت

گل سوري كه خون جوشيده ست
شيرهي آفتاب نوشيده ست

آن كه از گل ، گلاب مي گيرد
شيره ي آفتاب مي گيرد

جان خورشيد بسته در شيشه ست
شيشه از نازكي در انديشه ست

پري جان اوست بوي گلاب
مي پرد از گلابدان به شتاب

لاله ها پيك باغ خورشيدند
كه نصيبي به خاك بخشيدند

چون پيامي كه بود ، آوردند
هم به خورشيد باز مي گردند

برگ ، چندان كه نور مي گيرد
باز پس مي دهد چو مي ميرد

وامدار است شاخ آتش جو
وام خورشيد مي گزارد او

شاخه در كار خرقه دوختن است
در خيالش سماع سوختن است

دل دل دانه بزم ياران است
چون شب قدر نور باران است

عطر و رنگ و نگار گرد همند
تا سپيده دمان ز گل بدمند

چهره پرداز گل ز رنگ و نگار
نقش خورشيد مي برد در كار

گل جواب سلام خورشيدست
دوست در روي دست خنديدست

نرم و نازك از آن نفس كه گياه
سر بر آرد ز خاك سرد و سياه

چشم سبزش به سوي خورشيدست
پيش از آتش به خواب مي ديدست

دم آهي كه در دلش خفته ست
يال خورشيد را بر آشفته ست

دل خورشيد نيز مايل اوست
زان كه اين دانه پاره ي دل اوست

دانه از آن زمان كه در خاك است
با دلش آفتاب ادراك است

سرگذشت درخت مي داند
رقم سرنوشته مي خواند

گرچه با رقص و ناز در چمن است
سرنوشت درخت سوختن است

آن درخت كهن منم كه زمان
بر سرم راند بس بهار و خزان

دست و دامن تهي و پا در بند
سر كشيدم به آسمان بلند

شبم از بي ستارگي ، شب گور
در دلم گرمي ستاره ي دور

آذرخشم گهي نشانه گرفت
كه تگرگم به تازيانه گرفت

بر سرم آشيانه بست كلاغ
آسمان تيره گشت چون پر زاغ

مرغ شب خوان كه با دلم مي خواند
رفت و اين آشيانه خالي ماند

آهوان گم شدند در شب دشت
آه از آن رفتگان بي برگشت

گر نه گل دادم و بر آوردم
بر سري چند سايه گستردم

دست هيزم شكن فرود آمد
در دل هيمه بوي دود آمد

كنده ي پر آتش انديشم
آرزومند آتش خويشم

سخنان بزرگان

2005-07-07T05:09:00.000+04:30

تصميم ها بيش از « منابع » در توسعه يافتگی کشورها موثرند .
استراتین

به درخت گفتم خدا را به من نشان بده ، درخت شکوفه کرد .

رازهای ما از روحمان حق السکوت می گيرند .
سهراب سپهری

در پی رسيدن به هدف باش نه افتخار .

حرفهای خودت ، ترا کر خواهند کرد .

بدبختی تنها در باغچه ای که خودت کاشته ای می روید .

آنچه را که هنگام قدرت بدست نیاوردی ، با عشق بدست بیاور .

گذشته را در آغوش بگیر ، اما در آن زندگی نکن .

شیشه را پاک نکن ، نگاهت را تغییر بده.

خدا از آدمهایی که ضعف خود را می خواهند با خداپرستی جبران کنند بیزار است .
شریعتی

چرا هیچ داوری خطاهای سرنوشت را نمی بیند .
حیدرزاده

از رنگ خاکستری مو نمی شه عمر قلب را شناخت .
بودا

کسانی که هرگز وقت ندارند معمولاً آنهایی هستند که کمترکار می کنند .

دلیل عقل تفکر است و دلیل تفکر ، خاموشی .

به هر چیزی که بهترین و عالیترین استفاده از وقتتان نیست ، نه بگوئید .

بدون تو ، تحمل بهشت ممکن نیست و با تو ، دوزخ دیگر مکانی جهنمی نیست .
اسپارو

واقعیت

2005-07-01T14:52:00.000+04:30

عشق نفرینی ابدیست........

خاطرات

2005-05-24T18:31:00.000+04:30

سلاااااااااااااااااااام

خاطرات من با بيست وهشت پاييز با ميليونها برگ....رنگ به رنگخاطرات من با ميليونها شبح...شبح هايي سياه يا سفيد يا .....خاطرات من با هزاران نگاه گاهي غريبه گاهي آشنا......خاطرات من وكوچه اي كه هميشه بن بست بود....خاطرات من با ديواري كاهگلي و سه پنجره و يك در....خاطرات من ودرخت "به" خانه آقاجان.....خاطرات من همه در من است همه اين جا هستند....همه آنها را مي شناسم ... من بودم كه بازدم همه لحظه هايم را با فشار از ريه هايم خارج كردم.....!!و تو نمي داني!تو نمي داني كه من در هياهوي هر صدا و تلالوي هر نور در خاطراتم صدها كيلومتر را در ثانيه مي پيمايم!! واي!!چقدر حرفها كه زده نشده.......چقدر نگاه كه بي هيچ نگاهي بسته شدهولي امروزامروز تنها يك خاطره مي خواهممي خواهم خطوطي آشنا را از تمام خط خطي هاي ذهنم بيرون بكشم و رنگي آشنا به جاي تمام رنگها...و آن را همين جا در نگاهم بگذارم ....در قابي با چهار خط استوار درچهارطرف... براي هميشه!!و روزي ديگربارتو درچشمان من نگاه خواهي كرد و آن طرح را مي بينيولي...ولي افسوس كه خود را باز نمي شناسي ومن مي بينم كه تو نيز در چشمانت قابي از خاطره آويخته اي!!!

پیرووووووووووووووووز باشید

زندگی

2005-05-24T18:28:00.000+04:30

زندگي را اگر" وسيله" بدانيم براي نيل به هدف ، واضح است که به سادگي زندگي را به سمت هدف مي کشانيم . بي آنکه به خود زندگي اصالت بدهيم ، آن هدف است که اصل مي شود.اما اگر زندگي در نظر ما " طريقت " باشد ، اين زندگي ست که اصالت مي گيرد وچگونه و به کدام سو گذراندنش معنا مي يابد .شايد در نگاه نخستين ، مجبور و مامور به پيمودن اين طريق باشيم اما چگونه رفتن و رو به کدام قبله داشتن ، حقايقي است که خود برمي گزينيم . و اين گزينش يا گزينش هاست که بشر را گاه تا قله هاي سعادت مي برد و گاه به دره هاي تباهي . با فرض "اصل " بودن زندگي ، مقصد يا همان هدف هم اصالت مي يابد و اينچنين است که همواره مي پرسيم مقصد کجاست ؟
پیروووووووووووووووووووز باشید

رنگ ما

2005-05-19T18:46:00.000+04:30

سلام

باید بهتون بگم که رنگ من نیلی و رنگ اون یکی سایه هم زرد هستش
پیرووووووووووووووووز باشید

رنگ ها

2005-05-19T18:35:00.000+04:30

هر اسمي يك رنگي دارد كه بر زندگي
شما تاثير مي گذارد

همه ما به نحوي تحت تاثير رنگ ها هستيم براي اسم هر فرد رنگ مخصوصي وجود دارد كه ميتواند بر زندگي او تاثير بگذارد رنگهاي هماهنگ با ارقام و حروف عبارتند از :

قرمز : 1 ش س ج الف
نارنجي: 2 ت ث ك ب
زرد : 3 ي ل ص ض
سبز : 4 و م د ژ
آبي : 5 چ ن ط ظ
نيلي : 6 ح خ ف
بنفش : 7 ع پ غ
صورتي : 8 ز ق ه
طلايي : 9 ر ذ گ

براي اينكه با چگونگي قضيه آشنا شويد يك مثال مي آوريم در اينجا خانم ليلا جلالي را نمونه قرار مي دهيم ابتدا اسم و فاميل او را مي نويسيم:
ل 3
ي 3
ل 3
ا 1
ج 1
ل 3
ا 1
ل 3
ي 3
سپس اين اعداد را با هم جمع مي كنيم
331311333 =21 و 3 = 1 + 2 و باز هم 3= 0 + 3
عدد 3 مربوط به رنگ زرد است كه رابطه اي مستقيم با شخصيت او دارد به توضيحات مربوط به رنگ زرد مراجعه كنيد:

صورتي

داراي قدرت جسمي بالايي هستيد به خاطر اراده بالايي كه داريد مي توانيد روياهايتان را به راحتي به واقعيت تبديل كنيد با مسوليت ها به راحتي كنار مي اييد و مي توانيد ديگران را در مشكلاتشان راهنمايي كنيد از نظر عاطفي قوي و عميق هستيد براي رسيدن به هدفهايتان عشق به همنوع در شما آنچنان زياد است كه بجز خدمت به بشريت مسوليت ديگري نداريد صميميت بيش از اندازه با ديگران برايتان سخت است در مقام يك رهبر مي توانيد موفيتهاي بزرگي را در زندگيتان بدست بياوريد براي رسيدن به هدفهايتان حتي سلامتي خودتان را نيز به فراموشي خواهيد سپرد

قرمز
بسيار جاه طلب هستيد و براي رسيدن به هدفهايتان مهم نيست كه بقيه را نيز فدا كنيد قرمز رنگ نيروي حياتي و جسارت است هميشه سعي مي كنيد كه روي صحنه به فعاليت بپردازيد و مورد توجه قرار بگيريد بسيار خونگرم هستيد و به سادگي تحريك مي شويد ممكن است در اوج شادي نيز به ناگهان و با كوچكترين بهانه اي اخم هايتان در هم برود و در لاك خود فرو برويد بايد سعي كنيد كه از انرژي فوق العاده تان به نحو و جهت مثبتي استفاده كنيد تا باعث افسردگي تان نشود گاهي نيز به سرعت صبر و حوصله خودتان را از دست مي دهيد و به ديگران زور مي گوييد يادتان نرود كه هر كسي روش بخصوصي براي پيشرفت در زندگي دارد و انچه را كه فكر ميكنيد براي شما مناسب است ممكن است براي ديگران كاملا مضر باشيد

زرد

بسيار تيزهوش هستيد. شخصيتي بسيار خوشبين و فعال داريد. هرگز در ابراز آنچه كه مي خواهيد بر زبان بياوريد، حرف كم مي آوريد. به خاطر زنده دلي ، ابتكار و مستعد بودن در روابط عمومي، هميشه دور و برتان پر از دوستان متنوع خواهد بود. با وجودي كه روحيه بسيار شادي داريد، هرگز احساس رضايت نخواهيد كرد، مگر اينكه شاد ي ها يتا ن را با ديگران تقسيم كنيد. تنها ايرادي كه مي توانيد داشته باشيد ،قدرت تخيل و تجسم بيش از اندازه تان است كه گاهي شما را در خود غرق مي كند، تا نتوانيد مسير زندگيتان را مشخص كنيد. از طرف ديگر اگر نتوانيد انرژي و توانتان را در مسير درستي استفاده كنيد، در آخر خواهيد ديد كه بيشتر اهدافي را كه شروع نموده ايد ، ناتمام مانده اند. سعي كنيد بر قدرت تمركزتان بيافزاييد و در هر زمان فقط روي يك هدف فعاليت داشته باشيد.

طلايي

در هر چيزي فقط حد بالاي آنرا مي تواند رضايت خاطر شما را بر آورده كند، از طرف ديگر رفتار و كلامتان چنان جذابيتي در خود دارد كه بندرت ممكن است كه كسي با شما آشنا شود، ولي شيفته تان نشود. دانش و آگاهي شما نسبت به زندگي غير قابل توصيف است. بندرت ممكن است چهره افسرده اي به خود بگيريد، زيرا كه به هر چيزي با خوشبيني زياد نگاه مي كنيد.مي توانيد معلم خوبي باشيد و تمام تجربياتتان را به ديگران هم ياد بدهيد. در هر فعاليت گروهي براحتي مورد توجه مي گيريد و مثل يك جادوگر افسانه اي مي توانيد تمام شرايط منفي را به بهترين موقعيتها تبديل كند.

نيلي

زندگي شما بيشتر به زندگي انسانهاي عارف شباهت دارد و مردمي كه با آنها سر و كار داريد، نزد شما به گنا هانشان اعتراف مي كنند. با عشق و علا قه اي كه به پاكي و زيباييهاي دنيا داريد، مي توانيد توان و شادي فوق العاده اي به افسردگان ببخشيد. بجز روحيه و شخصيت نوعدوستي كه داريد، از يك حس ششم بسيار قوي نيز بر خور دار هستيد كه اين خود باعث مي شود براحتي از مشكلات مردم با خبر شويد. بسيار سخاوتمند و با قدرت هستيد. عاشق زندگي و خانواده هستيد و تنها وقتي از خودتان راضي مي شويد كه بتوانيد عشق و علا قه تان را به ديگران ببخشيد. بسيار عادل هستيد و با كمترين بي عدالتي در مورد ديگران آزرده خاطر مي شويد. اغلب افرادي را به خود جذب مي كنيد كه به نوعي گرفتار هستند و براي طلب كمك به شما روي مي آورند.

سبز

برايتان خيلي مهم است كه براي خودتان بر نامه روزانه تعيين كنيد. نظم و انضباط برايتان اهميت زيادي دارد. بندرت ممكن است زندگيتان آشفته و بي هدف باشد. ديگران اغلب براي گرفتن راهنماييهاي جدي نزد شما مي آيند. حرص زيادي براي كمك به ديگران و حل مشكلاتشان داريد. تكامل شخصيت برايتان ارزش بسيار زيادي دارد و براي گسترده تر ساختن افق دانش خود، هرگز از آموختن باز نخواهيد ماند. تغيير و تحول برايتان چندان خوشايند نيست و بيشتر ترجيح مي دهيد كه بجاي پريدن از شاخه اي به شاخه ديگر، روي هدف ثابتي به فعاليت بپردازيد. براي اينكه كوتاه نظر نمانيد، بايد سعي كنيد همزمان با زندگي و زمان حركت كنيد و كهنه ها را دور بريزيد. احترام گذاشتن به آداب و رسوم و تشريفات گذشته بسيار با ارزش است، ولي با آنها زندگي كردن ركود ذهني را نتيجه مي دهد.

بنفش

عاشق كندو كاو و جستجو در عمق هر پديده هستيد و شايد هم به همين دليل عشق به علوم غريبه در شما به حد كافي وجود دارد. همين مسئله باعث خواهد شد كه به رشته هايي چون تفكر روي بياوريد. هيچ اتفاقي را براحتي قبول نخواهيد كرد، مگر آنكه خودتان شخصأ آنرا تجربه كنيد. اعتقاد بر اين داريد كه به هر چه نيازمند هستيد در درون شما وجود دارد و در حل مشكلات سعي مي كنيد راه حل را در روح و درون خود بجوييد. در رابطه با شرايط زندگيتان بسيار حساس هستيد و در واقع ذهن شما مي تواند مثل يك گيرنده فعاليت كند. عاشق تنهايي هستيد و هماهنگ شدن و يا كنار آمدن با ديگران، يكي از مشكلات بزرگ شما بشمار مي رود.

آبي

به احتمال قوي، ديگران شما را شخصيتي بدون تعارف و تشريفات مي دانند و شايد هم به همين دليل برايشان جالب توجه هستيد. آزادي برايتان ارزش بسياري دارد و هرگز نمي توانيد در محيطي كار كنيد كه به شما تحكم مي شود و يا زير نظر قرار داريد. اگر اين همه دنبال تنوع هستيد، به اين دليل است كه اعتقاد زيادي به حقيقت داريد و از اينكه در هر تجربه اي درسي بزرگ نهفته است، به همين دليل زندگي با تمام سختي ها و مشكلاتش برايتان لذ ت بخش است. روحيه سر كشتان باعث خواهد شد كه كمتر در هر زماني در يكجا بند شويد و در زندگي و اجتماع شهرتي براي خود فراهم كنيد، در هر محيطي كه قدم بگذاريد، با استعداد مادر زادي كه داريد خواهيد توانست صلح و آرامش را در آنجا بر قرار كنيد. گاهي كه احساس منفي داريد ، بسيار تنبل مي شويد و دلتان نمي خواهد كه انرژي فراوانتان را در مسيري به مصرف برسانيد. در يك چنين زماني احتياج به مكاني خلوت داريد تا تعادل زندگي و روحي را در خانه بوجود بياوريد.

نارنجي

شوخ طبعي و بذله گويي بخصوصي را كه به ارث برده ابد ،باعث شده كه محبوب اجتماعي شويد. نشاطي را كه از خود نشان مي دهيد، آرزوي قلبي خيلي ها ست. اغلب تجربيات زندگيتان رنگ عاطفي به خود دارد. شخصيتي بسيار جذاب و دوست داشتني داريد. متأسفانه گاهي اوقات در مورد هر مسئله اي بيش از اندازه غلو و زياده روي مي كنيد، به حدي كه بين عاطفه و منطق سر گردان مي مانيد. به نفع خودتان خواهد بود كه بين عقل و احساس، تعادل بر قرار كنيد. برايتان مهم است كه خودتان باشيد، بنابراين سعي كنيد كمتر تحت تأثير ديگران قرار بگيريد. به هر كاري كه دست بزنيد، شايد نتوانيد ديگران را راضي و خشنود كنيد، مگر اينكه دست از تقليد بر داريد و آنچه را كه از درونتان مي جوشد، ابراز كنيد. در چنين صورتي است كه بر قلبها خواهيد نشست .

این هم به خاطر این که نگید اون یکی سایه همه چی رو فراموش کرده.

پیرووووووووووووووووز باشید.

من نبودم......

2005-05-13T19:49:00.000+04:30

من نبودم...

من نبودم
کسی که در خانه ات را کوبید
من نبودم
کسی که به تو سلام داد
من نبودم
کسی که سالها عاشق تو بود...
و هر جا که می رفتی
دنبالت می کردم...
***
دروغ گفتم
من بودم!...
من همان بودم
که تو هیچوقت
نخواستی ببینی...
با این حال
آری! من بودم
که عاشق تو بودم،
هنوز هم عاشقت هستم
حالا این را با صدای بلند فریاد می زنم...
و تو گریه می کنی
و می گویی:
«چرا این را زودتر نگفتی؟!»..

بیست و پنج دقیقه مهلت_شل سیلور استاین

عصیان زنانه

2005-05-13T19:41:00.000+04:30

عصیان زنانه

بیا عزیزم بیا
یک تکه هیزم دیگر در آتش بینداز
بعد سراغ ماشین مان برو
و لاستیک چرخ آن را عوض کن
حالا جوراب هایم را بشوی
و لباسهایم را رفو کن
بعد بیا عزیزم
بیا کنارم بنشین
و پیپم را پراز توتون کن
راستی اول
پیژامه ام را بیار
و یک قوری چای دیگر دم کن...
و بعد بگو
"چرا می خواهی ترکم کنی؟ "
***
آیا با بچه خواهرت مهربان نبودم؟
و هر شب او را ماشین سواری نبردم؟
چرا می خواهی همه چیز را تمام کنی؟
مگر اجازه ندادم که ماشینم را روزهای تعطیل بشویی؟
و مگر به تو اخطار ندادم
که داری چاق میشوی
دیگر بیشتر از این چه می خواهی؟
چرا نمی فهمی که برای یک مرد
این همه یعنی.....عشق؟
***
حالابیا کنارم بنشین
البته، پیش از آن، لطفا لباسهایم را رفو کن
پیژامه ام را بیار
غذایم را بپز
وبرایم یک قوری چای دیگر دم کن
و بعد بگو،
چرا می خواهی ترکم کنی
معنی این عصیان زنانه چیست؟
لعنت به هر چه «فمنیست»!

بیست و پنج دقیقه مهلت_شل سیلور استاین

طناب

2005-05-13T13:35:00.000+04:30

سلام دوستان
میبینم که توی این مدت وبلاگ حسابی سوت و کور مونده وبجز من کس دیگری به فکرش نیست.شاید این وبلاگ هم جزء فراموش شدههای بعضیهاست.
بگذریم.متن زیر متن کامل کتابیه به نام طناب.برای من که خیلی خوب بوده و در خیلی از لحظات ناامیدی کمکم کرده.امیدوارم برای شما هم اینجور باشه.
موفق و پیروز باشید.خدافسسسسسسس..

طناب

داستان درباره یک کوهنورد است که
می خواست از بلندترین
کوه ها بالا برود.
او پس از سالها آماده سازی،
ماجراجویی خود را آغاز کرد. ولی از آن جا که
افتخار کار را فقط برای خود می خواست،
تصمیم گرفت تنها از کوه بالا برود.

شب بلندی های کوه را تماماً
در بر گرفت و مرد هیچ چیز را نمی دید.
همه چیز سیاه بود.
اصلاً دید نداشت و ابر روی ماه و ستاره ها
را پوشانده بود.

همان طور که از کوه بالا میرفت،
چند قدم مانده بود به قله کوه، پایش لیز خورد،
و درحالی که به سرعت سقوط می کرد،
از کوه پرت شد.
در حال سقوط فقط لکه های سیاهی را در
مقابل چشمانش می ید،
واحساس وحشتناک مکیده شدن
به وسیله قوه جاذبه اورا
در خود می گرفت.

همچنان سقوط می کرد و در آن لحظات
ترس عظیم، همه رویدادهای
خوب و بد زندگی به یادش آمد.

اکنون فکر می کرد مرگ چه قدر
به او نزدیک است.
ناگهان احساس کرد
که طناب به دور کمرش محکم شد.
بدنش میان آسمان و زمین معلق بود
و فقط طناب او را نگه داشته بود.
و دراین لحظه سکون برایش چاره ای نماند
جزآن که فریاد بکشد:
«خدایا کمکم کن!»

ناگهان صدای پرطنینی که از آسمان شنیده
می شد جواب داد:
«از من چه می خواهی؟»

- ای خدا نجاتم بده!
- واقعاً باور داری که من می توانم
تو را نجات بدهم؟
- البته که باور دارم.
- اگر باور داری طنابی را که به کمرت
بسته است پاره کن...

یک لحظه سکوت...
و مرد تصمیم گرفت با تمام نیرو
به طناب بچسبد.

گروه نجات می گویند که روز بعد یک کوهنورد
یخ زده را مرده پیدا کردند.
بدنش از طناب آویزان بود و با
دست هایش محکم طناب را گرفته بود...
واو یک متر از زمین فاصله داشت.

وشما؟ چقدر به طناب تان وابسته اید؟
آیا حاضرید آن را رها کنید؟
در مورد خداوند هرگز یک چیز را فراموش نکنید.
هرگز نباید بگویید که او شما را فراموش کرده،
یا تنها گذاشته است.
هرگز فکر نکنید که او مراقب شما نیست.
به یاد داشته باشید که او همواره شما
را با دست راست خود نکه داشته است.

esfahan

2005-03-27T00:39:00.000+04:30

دلم میخواد به اصفهان برگردم
بازم به اون نصف جهان برگردم
برم اونجا بشینم در کنار زاینده رود
بخونم از ته دل ترانه و شعر و سرود

خودم اینجادلم اونجا،همه رازونیازم اونجاست
ای خدا،عشق منو، یارمنو،اون گل نازم اونجاست
چه کنم ،باکی بگم؟عقده دل را پیش کی خالی کنم؟
دردمو با چه زبون به این واون حالی کنم

.
آسمان گریه کند بر سر جانانه من
اشک ریزان شده دلدار در آن خانه من
از غم دوری او،همدم پیمانه شدم
همچو شبگرد غزلخوان سوی میخانه شدم
مست و دیوانه شدم
به خدا این دل من پر از غم
تموم دنیا برام جهنم
هرچه گویم من از این سوز دلم
به خدا بازم کم،بازم کم

دلم میخواد به اصفهان برگردم
بازم به اون نصف جهان برگردم
برم اونجا بشینم در کنار زاینده رود
بخونم از ته دل ترانه و شعر و سرود

84

2005-03-19T13:14:00.000+03:30

سلام دوستان عزیز

امیدوارم هرکجا هستید خوب وخوش و سرحال باشید.
البته اون سایه که فکر کنم فعلا حال خوبی نداشته باشه.از دست دادن پدر ،درد بسیار بزرگیه که خود من هم در سن 5 سالگی احساسش کردم و مسلما تحمل اون خیلی مشکله.ولی امیدوارم هرچه زودتر حالش خوب بشه و دوباره به جمع ما برگرده.
خوب دنیاست دیگه،با هزار فراز و نشیب مختلف،که هرکدومش میتونه به نوبه خود آدم رو از پا در بیاره.ولی باید با صبر و تحمل همه اونهارو یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت.شاید یکی از زیباترین زوایای زندگی همینه که شادی و ناراحتی همیشه پشت سر هم میان.
اصلا به نظر من نمک زندگی به اینه که بتونیم در مقابل مشکلات زندگی مقاوم باشیم،گرچه بعضیهاش آنچنان آدم رو از پا می اندازه که آدم تصمیم میگیره قید زندگی رو بزنه.ولی اگه در مقابلش بایستیم و قد علم کنیم ،میتونیم قدرتمون و خیلی از استعدادهای نهفته درونمون رو به خودمون و دیگران و مهمتر از همه به روزگار ثابت کنیم و بهش نشون بدیم که در مسابقه زندگی این ما هستیم که برنده ایم وشکست ناپذیریم،و اینجوری احساس بودن و زنده بودن میکنیم.

خوب فردا هم اولین روز سال 84 هست.سال 83 هم با همه خوبیها و بدیهاش تموم شد.
جدا چقدر دنیا زود میگذره.تا چشم بهم بزنی یک سال گذشته و مهم اینه که تا چه حد کار مفید برای خودمون و دیگران انجام دادیم.
83 برای من سال بدی نبود،در پایان 6 ماه اول با قبول نشدن در امتحان ارشد،حالم بشدت گرفته شد،ولی 6 ماه دوم سرشار از اتفاقات مختلفی بود که البته فکر کنم بیشترش خوب بودن.

درسم تموم شد و یک دوره از زندگیم رو پشت سر گذاشتم،دست زدن به کارهای مختلف تحقیقاتی،و در پایان سال هم پیدا کردن یک شغل خوب(البته امیدوارم)که خودش شروع یک زندگی جدید و کاملا متفاوته و البته زیر و رو شدن زندگیم از جهات دیگه که امیدوارم اونها هم پایان خوبی داشته باشن.
سال 83 برای من سرشار بود از دوستیهای جدید و البته خیانت یکی از دوستام که هرگز تا پایان عمرم فراموش نمیکنم واثر بدی روی ذهن و قلب و وجود من گذاشت.تجربه های زیادی بدست آوردم ،تجربه هائی که اگه تا پایان عمر فراموش نکنم میتونه منو به ایده روشنی در مورد خودم و دنیای اطرافم برسونه.
در این سال وجود خدا رو به طرز واضحی در زندگیم احساس کردم و تقریبا به این نتیجه رسیدم که یه جورایی عاقبت کارهای من همگی دست خداست،من باید تلاشم رو بکنم و در نهایت اونه که تصمیم میگیره اون کار انجام بشه یا نه.خوب از طرفی باعث شد در زندگی به وجود جبر پی ببرم ولی در عوض چون میدونم یه جورایی تصمیم گیرنده اصلی توی زندگیم خداوند،بنابراین خیالم راحته.

خوب سال 83 هم گذشت با تمام خوبیها و بدیها و تجربیاتش.امیدوارم برای شما هم سال خوبی بوده باشه و به معنای واقعی یک سال بزرگتر شده باشیم.
و حالا در آغاز سال 84 هستیم.امیدوارم این سال هم سال خوب و سراسر موفقیت و شادی و کامیابی برای هممون باشه.بیائید در اغاز سال جدید با قلبی عاری از هرگونه کینه و نفرت و از صمیم دل برای موفقیت و پیروزی همدیگه دعا کنیم.

عیدتون مبارک.موقع دعای سال تحویل ما رو فراموش نکنید.

یا مقلب القلوب و الابصار
یا مدبر اللیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الی احسن الحال.

حق یار و نگهدارتون.......خدافسسسسسسس

2005-03-19T13:04:00.000+03:30

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمی دانم،نمی خواهم بدانم، کوزگر از خاک اندامم چه خواهد ساخت
ولی بسیار خوشحالم که از خاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد به دست طفلکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز و پی در پی ،دم سرد خودش را در گلویم سخت بفشارد
و خواب مردگان خفته را آشفته سازد
بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را!!!!

دوست عزیز! وقوع ضایعه دردناک فوت پدر گرامیت را صمیمانه تسلیت گفته
و از صمیم قلب برایت آرزوی صبر و بردباری دارم.
مطمئن باش در این مورد کاملا میتونم درکت کنم.منو در غم خودت شریک بدان.

پاسارگاد

2005-02-27T11:51:00.000+03:30

سلااااااااااااااااااااااااام
مطلب زیر توی روزنامه شرق (83/11/27)چاپ شده بود. بد ندیدم که شما هم بخونید تا بیشتر بدونیم که ایرانی ها چه کسانی بودند:

مهندسان هخامنشی دو هزار و پانصد سال پیش برای جلوگیری از ریزش سازه های مجموعه پاسارگاد که در منطقه زلزله خیز ساخته شده اند، از روش ابتکاری در پی به صورت « پی دوپوشه» استفاذه کرده اندکه امروز در ساخت پی نیروگاههای هسته ای و سازه های حساس به کار گرفته می شود.
روش پی دو پوشه تکنیکی در مهندسی سازه و زلزله است که کارشناسان قبل از ساخت سازه از دو پی روی هم استفاده می کنند. پی اول به صورت ثابت است و پی دوم روی پی اول ساخته شده و دارای قابلیت ارتعاش است.استفاده از این روش باعث می شود که مقاومت سازه ها تا بیش از هفت ریشتر بالا برودو در هنگام زلزله با حرکت سازه ها در قسمت پی ، ضربه زلزله گرفته شود و سازه آسیب نبیند. از این روش هم اکنون در ساخت سازه های حساس در کشورهای زلزله خیز از جمله ژاپن استفاده می شود.
«عبدالعظیم شاه کرمی » متخصص سازه و ژئوتکنیک و مسئول بررسی های مهندسی پاسارگاد ، در مورد استفاده از روش پی دوپوشه گفت: « بررسی ها روی سازه های پاسارگاد نشان می دهد که مهندسان هخامنشی دو هزار و پانصد سال پیش در زیر سازه های این مجموعه دو پی می ساخته اند تا بتوانند ضربه های ناشی از زلزله و لغزش را بگیرند و سازه ها در هنگام زلزله در این منطقه زلزله خیز آسیبی نبینند.»
وی با اشاره به این که استفاده از این روش ابتکاری،که هم اکنون آخرین تکنیک مقاوم سازی سازه هاست، در دو هزارو پانصد سال پیش نشان دهنده شناخت کامل مهندسی سازه و اقلیم است ، گفت:« در زیر سازه های مجموعه پاسارگاد ، دو پی وجود دارد. پی اول از جنس سنگ و ملات ساروج است و پی دوم که روی سطح کاملاً صاف پی اول جای گرفته تنها از جنس سنگ ساخته شده و می تواند روی پی ثابت اول ارتعاش پیدا کند.»
بررسی های انجام شده در سازه های پاسارگادبه خصوص تل تخت و زندان اسکندر یا آرامگاه کمبوجیه نشان می دهد که مهندسان هخامنشی علاوه بر استفاده از پی دو پوش با توجه به سست بودن خاک منطقه و سنگینی سازه ها ، پی این مجموعه را در عمق زیاد و سطح گسترده تری ساخته اند.شاه کرمی در مورد علت استفاده از این تکنیک گفت:« ایجاد پی سازه های این مجموعه در عمق زیاد و گستردگی بیشتر نسبت به سطح سازه ها مانع اختلاف نشست و جلوگیری از ترک خوردگی و فرسایش سازه ها می شود.» به گفته شاه کرمی با توجه به استفاده از روش پی دو پوشه ، گسترده و پی عمیق در این مجموعه، مهندسان هخامنشی دو مشکل اختلاف نشست و زلزله را در این منطقه حل کرده اند.
محوطه باستانی پاسارگاد نخستین پایتخت دولت هخامنشیان است که دو هزار وپانصد سال پیش به دستور کوروش هخامنشی ساخته شده است. در این مجموعه که در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیده است، آثاری نظیر : مقبره کوروش، کاخ بار عام ، کاخ اختصاصی و مجموعه های دیگر وچود دارد. پاسارگاد در استان فارس جای گرفته است.

بوی سیب

2005-02-24T13:08:00.000+03:30

بوی سیب

بوی سیب و حرم حبیب و حسین غریب و کرب و بلا
بوی یاس و ضریح عباس و خدای احساس و کرب وبلا
بوی عنبر، ماه رخ اکبر، گهواره اصغر، کرب وبلا
بغض آب و فرات بی تاب و اشکای رباب و کرب وبلا

تو ذکر محراب منی
تو مهر و مهتاب منی
تو باده و ساغر من
تو مستی ناب منی

بی تو دلم آروم نمی گیره
کبوتر دل بی تو می میره
امشب که مست باده نابم
مشتاق دیدار تو مهتابم

با این که من خوب می دونم
آدمی بی اصل و بنم
بده اجازه ای خدا
عشقمو نقاشی کنم

خوب میشه قلب عاشقم
یه طرح خوشگل می زنم
نقش یه مرد پهلوون
طرح شمایل می زنم

به روی صفحه می کشم
پیشونی بلندشو
ابروهای کمونیشو
صورت آسمونیشو

تا که به چشماش می رسم
کشیدنش چه مشکله
آخه چشای یار من
سیاهه خیلی خوشگله

چشای قشنگ عباس
دلمو خدایی کرده
مدد آقا ابوالفضل
منو کربلایی کرده

کنج قفس من می تونم باشم
بی هم نفس من می تونم باشم
بی حسین من نمی تونم
آخه آقامه دوستش دارم
مولامه دوستش دارم

بی ماه فروزان می تونم باشم
بی خورشید تابان می تونم باشم
بی ابوالفضل نمی تونم
آخه سالارمه دوستش دارم
سرورمه دوستش دارم

دل هر کس یه یاری داره ،دل ما با حسینه
اگه اون شَه وفانکنه ، وفاداری ندارم
رخ از من گر بگردونه، دیگه یاری ندارم
اگه آقام نگام نکنه، خریداری ندارم

همه دنیا یه طرف
حسین زهرا یه طرف
هر چی عشقه یه طرف
عشق به مولا یه طرف

اون کیه که هر کسی عاشق و دیوونه ش میشه
هر کسی تا که میاد، گدای این خونه ش میشه
اسم اون حسینه و جوونی ما به فداش
خدا اون روز رو بیار تا که بریم به کربلاش

هر جا که باشی

2005-02-24T13:00:00.000+03:30

هر جا که باشی

وقتی سعدی می گوید: بنی آدم اعضای یک پیکرند
وقتی نرودا می گوید: من فقط پوسته زمین را می شناسم و می دانم که بی نام است.
وقتی ریتسوس می گوید: من و رفقایم که خمیر نان جهان را می ورزند: آن یقین روشن انسان را.
وقتی که ماندلا می گوید: آن کس که لیاقت مبارزه برای دیگری را ندارد، شهامت مبارزه برای خویشتن را نیز نخواهد یافت.
وقتی چه گوارا از آرژانتین به کوبا می رود و از کوبا به پرو می رود و شهید می شود.
وقتی گورباچف می گوید: دیوار برلین بایستی برداشته شودو خود دیوار شوروی را بر می دارد.
وقتی دوستان خارجی میرزا کوچک خان جنگلی همراه او شهید می شوند.
وقتی والت ویتمن شاعر آمریکایی به تمام زمین سلام می کند.
وقتی جهان اشعار مولانا را می خواند.
وقتی هانری کربن عمر خویش را در کلاس های مشرق زمین به پایان می برد.
وقتی آن ماری شیمل شناسنامه شرقی می گیرد.
وقتی شیرکو بیتس شاعر کرد شهروند ایتالیا می شود.
وقتی حیدر بابای شهریار به همه زبان ها ترجمه می شود.
وقتی گوته از حافظ می آموزد.
وقتی رازی جهان را تیمار می کند.
وقتی جهان به ویرانه های بم گریه می کندو دستش را چون دلش ایثار می کند.
وقتی دوست کانادایی من با صدای ام کلثوم از خواب بیدار می شود.
وقتی رشید بهبوداف به شانزده زبان آواز می خواند.
وقتی یورگن کلینزمن برای زلزله ایران فوتبال می کند.
وقتی بورخس به براهنی می گوید: برایم از عطار بخوان.
وقتی رضا رئیس انجمن پن کانادا می شود.
وقتی نام دانشمندان ایرانی بر منظومه شمسی حک می شود.
وقتی احمد شاه مسعود برای یارانش حافظ تفسیر می کند.
وقتی اوئه نویسنده ژاپنی می گوید: باید به آنها که جنگ نمی کنند نشان افتخار داد.
وقتی کوروساوا ، عباس کیارستمی را به آغوش می کشد.
وقتی کریستین امان پور چهره کریه جنگ را به دنیا نشان می دهد.
وقتی پاز میگوید: نام ها را از خویش برداریم،
و کودکان جهان قصه های هوشنگ مرادی کرمانی را می خوانند.
وقتی الکساندرو دوست سوئیسی بیشتر اشک هایش را با افغانی ها می ریزد.
وقتی مایکه و شاهین از دور ها به کویر ایران می آیند و به بچه ها شنا می آموزند.
وقتی فرهاد پیر بال در ویرانه های عراق کلاس درس ترتیب می دهد.
وقتی تو،
وقتی تو به سونامی گریه می کنی،
به جنگ بوسنی،
کشمیر،
افغانستان،
عراق،
فلسطین،
سودان،
سومالی،
و جز آن سلامی نداری.
وقتی تو به برج های آمریکا اشک می ریزی،
من تو را متعلق به خود می دانم،
در هر جا که باشی،
در آغوش هر که باشی

مناجات

2005-02-14T11:08:00.000+03:30

مناجات
.
روزگارا قصد ایمانم مکن
زانچه می گویم پشیمانم مکن

کبریای خوبی از خوبان مگیر
فضل ِمحبوبی ز محبوبان مگیر

گم مکن از راه پیشاهنگ را
دور دار از نام ِ مردان ننگ را

گر بدی گیرد جهان را سر بسر
از دلم امیّد ِخوبی را مبر

چون ترازویم به سنجش آوری
سنگِ سودم را منه در داوری

چونکه هنگام ِنثار آید مرا
حبِّ ذاتم را مکن فرمانروا

گر دروغی بر من آرد کاستی
کج مکن راه ِمرا از راستی

پای اگر فرسودم و جان کاستم
آنچنان رفتم که خود می خواستم

هر چه گفتم جملگی از عشق خاست
جز حدیثِ عشق گفتن دل نخواست

حشمتِ این عشق از فرزانگی ست
عشق بی فرزانگی دیوانگی ست

دل چو با عشق و خرد همره شود
دستِ نومیدی ازو کوته شود

گر درین راه ِطلب دستم تهی ست
عشقِ من پیش ِخرد شرمنده نیست

روی اگر با خون دل آراستم
رونق ِبازار او می خواستم

ره سپردم در نشیب و در فراز
پای هشتم بر سر ِ آز و نیاز

سر به سودایی نیاوردم فرود
گرچه دستِ آرزو کوته نبود

آن قدَر از خواهش ِدل سوختم
تا چنین بی خواهشی آموختم

هر چه با من بود و از من بود نیست
دست و دل تنگ است و آغوشم تهی ست

صبر ِتلخم گر بر و باری نداد
هرگزم اندوه ِ نومیدی مباد

پاره پاره از تن ِخود می بُرم
آبی از خون ِ دل ِخود می خورم

من درین بازی چه بردم ؟ باختم
داشتم لعل ِ دلی ، انداختم

باختم، اما همین بُردِ من است
بازیی زین دست در خوردِمن است

زندگانی چیست؟ پُر بالا و پست
راست همچون سرگذشتِ یوسف است

از دو پیراهن بلا آمد پدید
راحت از پیراهن سوم رسید

گر چنین خون می رود از گُرده ام
دشنه ی دشنام دشمن خورده ام

سال ها شد تا برآمد نام ِ مرد
سفله آنکو نام ِمردان زشت کرد

سروبالایی که می بالید راست
روزگار ِکجروش خم کرد و کاست

وه چه سروی، با چه زیبی و فری
سروی از نازک دلی نیلوفری

ای که چون خورشید بودی با شکوه
در غروبِ تو چه غمناک است کوه

برگذشتی عمری از بالا و پست
تا چنین پیرانه سر رفتی ز دست

خوشه خوشه گرد کردی، ای شگفت
رهزنت ناگه سر ِخرمن گرفت

توبه کردی زانچه گفتی ای حکیم
این حدیثی دردناک است از قدیم

توبه کردی گرچه می دانی یقین
گفته و ناگفته می گردد زمین

تائبی گرزانکه جامی زد به سنگ
توبه فرما را فزون تر باد ننگ

شبچراغی چون تو رشکِ آفتاب
چون شکستندت چنین خوار و خراب؟

چون تویی دیگر کجا آید به دست
بشکند دستی که این گوهر شکست

کاشکی خود مرده بودی پیش ازین
تا نمی مردی چنین ای نازنین

شوم بختی بین خدایا این منم
کآرزوی مرگِ یاران می کنم

آنکه از جان دوست تر می دارمش
با زبان ِتلخ می آزارمش

گر چه او خود زین ستم دلخون تر است
رنج ِ او از رنج ِمن افزون تر است

آتشی مُرد و سرا پُر دود شد
ما زیان دیدیم و او نابود شد

آتشی خاموش شد در محبسی
دردِ آتش را چه می داند کسی

او جهانی بود اندر خود نهان
چند و چون ِ خویش به داند جهان

بس که نقش ِ آرزو در جان گرفت
خود جهان ِ آرزو گشت آن شگفت

آن جهان ِ خوبی و خیر ِبشر
آن جهان ِ خالی از آزار و شر

خلقتِ او خود خطا بود از نخست
شیشه کی ماند به سنگستان درست

جان ِ نازآیین ِ آن آیینه رنگ
چون کُند با سیلی ِ این سیل ِسنگ؟

از شکست او که خواهد طرف بست؟
تنگی ِدستِ جهان است این شکست

پیش ِ روی ما گذشت این ماجرا
این کری تا چند و این کوری چرا

ناجوانمردا که بر اندام ِ مرد
زخم ها را دید و فریادی نکرد

پیر ِ دانا از پس ِهفتاد سال
ازچه افسونش چنین افتاد حال؟

سینه می بینید و زخم ِ خون فشان
چون نمی جویید از خنجر نشان؟

بنگرید ای خام جوشان بنگرید
این چنین چون خوابگردان مگذرید

آه اگراین خوابِ افسون بگسلد
از ندامت خارها در جان خلد

چشم هاتان باز خواهد شد زخواب
سرفروافکنده ازشرم ِ جواب

آن چه بود؟ آن دوست دشمن داشتن
سینه ها از کینه ها انباشتن

آن چه بود؟ آن جنگ و آن خون ریختن
آن زدن، آن کشتن، آن آویختن

پرسشی کان هست همچون دشنه تیز
پاسخی دارد همه خونابه ریز

آن همه فریادِ آزادی زدید
فرصتی افتاد و زندانبان شدید

آنکه او امروز دربندِ شماست
در غم ِ فردای فرزند ِ شماست

راه می جستید و در خود گم شدید
مردمید، اما چه نامردم شدید

کجروان با راستان در کینه اند
زشت رویان دشمن ِ آیینه اند

آی آدمها صدای قرن ِماست
این صدا از وحشتِ غرق ِشماست

دیده در گرداب کی وا می کنید؟
وه که غرق ِخود تماشا می کنید.

ه.ا.سایه(هوشنگ ابتهاج)

این هم اون شاعری که سایه عزیز می گفت، شاعر معروف و بزرگ ایران
وای نمی دونید که چه حالی داد ، حالگیری از سایه
پیروووووووووووووووووووووووز باشید

شمع و سايه

2005-02-07T15:04:00.000+03:30

سلام دوستان

خوبید؟خیلی وقت بود اینجا سر نزده بودم. دلم برای شما و وبلاگ تنگ شده بود.

فعلا خیلی سرم شلوغه ولی سر یه فرصت مقتضی میام ویه درد دل مکتوب حسابی مینویسم.

راستش یه شعر زیبا پیدا کردم.اسم شاعرش رو نمیگم چون قرار یکی بمونه توی خماریش ولی تخلص این شاعر الف.ه.سایه هست.البته اشتباه نکنید هر سایه ای که من نیستم البته خیلی دلم میخواست به جای اون بودم .چون واقعا اشعارش به دل میشینه.

یکی از قشنگترین شعراشو اون پائین آوردم.بخونید،امیدوارم خوشتون بیاد.

فعلا خدافسسسسسسسس.

شمع و سايه
دوش در عزلت جان فرسايي
داشتم همدم روشن زايي
شمع آن همدم ديرينه ي من
سوختن ها را آيينه ي من
همه شب مونس و دمسازم بود
همدم و همدل و همرازم بود
گرم مي سوخت و مي ساخت چو من
مستي خويش همي باخت چو من
گرچه آتش همه شب در تن داشت
نه فغان داشت و نه شيون داشت
گرچه مي داد سر خويش به باد
خنده مي كرد و به پا مي استاد
تا سحر سوختني چون من داشت
شب تاريك مرا روشن داشت
همه شب سوخت و آواز نكرد
به شكايت دهني باز نكرد
شمع از سوختنش پروا نيست
كه درين سوختن او تنها نيست
مرگ اگر آخر اين ره چه اوست
نيز پروانه ي او همره اوست
به ازين چيست كه دو يار به هم
ره سپارند سوي ملك عدم
نه يكي مانده گرفتار و نژند
و آن دگر رفته ، رها گشته ز بند
من به عشق كه بسوزم شب و روز
به اميد كه بسازم در سوز
كه خورد غم چو در آيم از پاي
خود كه گريد چو تهي سازم جاي
گر بسوزند پر و بال مرا
كه خورد هيچ غم حال مرا
شب تنهايي و روز غم من
كيست جز سايه ي من همدم من
سايه را وش حكايت ها بود
شكوه ها بود و شكايت ها بود
قصه مي گفت و پريشان مي گفت
تب مگر داشت كه هذيان مي گفت
كس شنيدي سخن سايه شنفت ؟
من شب دوش شنيدم ، مي گفت
اي تن خسته ي رنجور نزار
اي به جان آمده از يار و ديار
چند كاهد ز غم و رنج تنت
كه تنم كاست ازين كاستنت
شاعر سوخته دل درد تو چيست
اي گل تازه رخ زرد تو چيست
نوز نشكفته چرا پژمردي
شاد ناگشته ز غم افسردي
شد خزان تازه بهار تو چرا
زود آمد شب تار تو چرا
عشق ناباخته بد نام شدي
دل نپرداخته ناكام شدي
كس نديديم به ناكامي تو
عاشقي نيست به بدنامي تو
دگران از مي غفلت مست اند
فارغ از هر چه بلند و پست اند
مي ز هر جام كه شد مي نوشند
با بد و نيك جهان مي جوشند
نه به مانند تو نازك بين اند
هر كجا هست گلي مي چينند
هر شبي با صنمي دمسازند
هر دمي دل به كسي مي بازند
كام خود از گل و مي مي گيرند
نه به ناكامي تو مي ميرند
گردش چرخ كسي راست به كام
كه ندانست حلالي ز حرام
تو همه عمر غم دل خورده
خسته و سوخته و افسرده
نوز ناگشته جوان پير شده
اول عمر و ز جان سير شده
مردمي كرده به نامردم ها
نيش ها خورده ازين كژدم ها
دوستي كردي و دشمن گشتند
همه بر چشم تو سوزن گشتند
با همه خلق جهان يار شدند
چون رسيدند به تو مار شدند
آشناي همه وتنهايي
راستي را تو مگر عنقايي
شمع اشكي دو بيفشاند و بمرد
روشنايي بشد و سايه ببرد
باز من ماندم و اين شام سياه
آه از بخت سيه كار من ، آه

lمرا ببوس

2005-02-01T13:44:00.000+03:30

مرا ببوس،مرا ببوس.

برای آخرین بار،

تو را خدا نگهدار.
که می روم به سوی سرنوشت.
بهار ما گذشته،
گذشته ها گذشته،
منم به جستجوی سرنوشت.

در میان طوفان ، هم پیمان با قایقران ها؛
گذشته از جان ، باید بگذشت از طوفان ها.
به نیمه شب ها، دارم با یارم پیمان ها؛
که برفروزم آتش ها در کوهستان ها.
شب سیه،
سفر کنم.
ز تیره ره ، گذر کنم.
نگه کن ای گل من.
سرشک غم به دامن،
برای من میفشان.

ای دختر زیبا !
امشب بر تو مهمانم.
در چیش تو می مانم.
تا لب بگذاری بر لب من.
دختر زیبا !
از برق نگاه تو،
اشک بیگناه تو،
روشن سازد یک امشب من.

اشک خدا

2005-01-09T13:55:00.000+03:30

اشک خدا

صدف سینه من عمری،
گهر عشق تو پرورده ست.
کس نداند که درین خانه،
طفل با دایه چه ها کرده ست.

همه ویرانی و ویرانی،
همه خاموشی و خاموشی،
سایه افکنده به روزن ها:
پیچک خشک فراموشی!

روزگاری ست در این درگاه،
بوی مهر نپیچیده ست.
روزگاری ست که آن فرزند،
حال این دایه نپرسیده ست!

من و آن تلخی و شیرینی،
من وآن سایه و روشن ها،
من و این دیده اشک آلود،
که بود خیره به روزن ها.

یاد باد آن شب بارانی،
که تو در خانه ما بودی.
شبم از روی تو روشن بود،
که تو یک سینه صفا بودی.

رعد غرید و تو لرزیدی،
رو به آغوش من آوردی
کام ناکام مرا- خندان –
به یکی بوسه روا کردی.

باد، هنگامه کنان برخاست!
شمع، لبخند زنان بنشست!
رعد، در خنده ما گم شد!
برق، در سینه شب بشکست!

نفس تشنه تبدارم،
به نفس های تو می آویخت.
عود طبعم به نهان می سوخت
عطر شعرم به فضا می ریخت!

چشم بر چشم تو می بستم.
دست بر دست تو می سودم،
به تمنای تو می مردم،
به تماشای تو خوش بودم.

چشم بر چشم تو می بستم
شور وشوقم به سراپا بود
دست در دست تو می رفتم
هر کجا عشق تو می فرمود!

از لب گرم تو می چیدم،
گل صد برگ تمنا را.
در شب چشم تو می دیدم:
سحر روشن فردا را

سحر روشن فردا کو ؟
گل صد برگ تمنا کو ؟
اشک و لبخند وتماشا کو ؟
آن همه قول و غزل ها کو ؟

باز امشب شب بارانی ست
از هوا سیل بلا ریزد
بر من و عشق غم آویزم
اشک از چشم خدا ریزد!

من واین آتش هستی سوز،
تا جهان باقی و جان باقی ست.
بی تو ، در گوشه تنهایی ،
بزم دل باقی و غم ساقی ست!

فریدون مشیری( قابل توجه بعضی ها که تو کف این بودند که بدونند شاعرش کیه)

2005-01-03T15:49:00.000+03:30

سلام دوستان.نمیدونم شما کم پیدا شدید یا من؟:-)

به هرحال دیدم شعر قشنگیه گفتم شما هم بخونید.

تا بعد.موفق باشید.

جاي تو خالي
زود زودي ! دير ديرم
من يه آواز اسيرم
تو مثه ماه هلالي ! نازنين ! جاي تو خالي !
زير ضربه هاي رگبار
تشنه ام ! تشنه ي ديدار
من رو به خاطره نسپار
نگو روياي محالي ! نازنين ! جاي تو خالي !
خسيم از حضور بارون
من رو از سرما نترسون
توي چله ي زمستون
لحظه ي تحويل سالي ! نازنين ! جاي تو خالي !
بي تو گريون با تو شادم
اي علاقه ي دمادم
سيب جادويي آدم
مجرمي اما زلالي ! نازنين ! جاي تو خالي !
وقتي بودي زنده بودم
دل از اينجا كنده بودم
مثل يه پرنده بودم
حالا تو شكسته بالي ‚ نازنين ! جاي تو خالي !
مثه رقص برگ زردي
به شهاب شب نوردي
خواب ديدم كه برمي گردي
توي كنج خوش خيالي ‚ نازنين ! جاي تو
خالي
يغما گلروئی

shokolat

2005-01-03T15:40:00.000+03:30

من يه شكلات گذاشتم توی دستش... اون يه شكلات گذاشت توی دستم... من بچه بودم... اون هم بچه بود... سرم رو بالا كردم... سرش رو بالا كرد... ديد كه منو ميشناسه... خنديدم... گفت "دوستيم؟" ... گفتم "دوست دوست" ... گفت "تا كجا؟" ... گفتم "دوستی كه تا نداره" ... گفت "تا مرگ!" ... خنديدم و گفتم "من كه گفتم تا نداره" ... گفت "باشه ، تا بعد از مرگ!" ... گفتم "نه ، نه ، نه! تا نداره" ... گفت "قبول ، تا اونجا كه همه دوباره زنده ميشن... يعنی زندگی بعد از مرگ... باز هم با هم دوستيم... تا بهشت... تا جهنم... تا هر جا كه باشه من و تو با هم دوستيم" ... خنديدم و گفتم "تو براش تا هر جا كه دلت ميخواد يه تا بذار... اصلا" يه تا بكش از اين سر دنيا تا اون دنيا... اما من اصلا" تا نميذارم" ... نگاهم كرد... نگاهش كردم... باور نمی كرد... ميدونستم... اون می خواست حتما" دوستی مون تا داشته باشه... دوستی بدون تا رو نمی فهميد

...
گفت "بيا برای دوستی مون يه نشونه بذاريم" ... گفتم "باشه ، تو بذار" ... گفت "شكلات... هر بار كه همديگه رو می بينيم يه شكلات مال تو ، يكی مال من... باشه؟" ... گفتم "باشه" ... هر بار يه شكلات ميذاشتم توی دستش... اون هم يه شكلات توی دست من... باز همديگه رو نگاه می كرديم... يعنی كه دوستيم... دوست دوست... من تند شكلاتم رو باز می كردم و ميذاشتم توی دهنم و تند تند اونو می مكيدم... می گفت "شكمو! تو دوست شكمويی هستی!" ... و شكلاتش رو ميذاشت توی يه صندوق كوچولوی قشنگ... می گفتم

"بخورش!" ... می گفت "تموم ميشه... ميخوام تموم نشه... برای هميشه بمونه" ...

صندوقش پر از شكلات شده بود... هيچكدومش رو نمی خورد... من همش رو خورده بودم... گفتم "اگه يه روز شكلاتهات رو مورچه ه

بخورن يا كرمها ، اون وقت چيكار می كنی؟" ... گفت "مواظبشون هستم" ... می گفت "ميخوام نگهشون دارم تا موقعی كه دوست هستيم" ... و من شكلات ميذاشتم توی دهنم و می گفتم "نه ، نه! تا نداره... دوستی كه تا نداره" ...

يه سال... دو سال... چهار سال... هفت سال... ده سال و بيست سال شده... اون بزرگ شده... من بزرگ شده ام... من همه ء شكلاتها

رو خورده م... اون همه ء شكلاتها رو نگه داشته... اون اومده امشب كه خداحافظی كنه... ميخواد بره... بره اون دور دورها... ميگه "ميرم ، اما زود بر می گردم" ... من ميدونم ، ميره و بر نمی گرده... يادش رفت شكلات به من بده... من يادم نرفت... يه شكلات گذاشتم كف دستش... گفتم "اين برای خوردن" ... يه شكلات هم گذاشتم كف اون دستش... گفتم "اين هم آخرين شكلات برای صندوق كوچيكت" ... يادش رفته بود كه صندوقی داره برای شكلاتهاش... هر دو رو خورد... خنديدم... ميدونستم دوستی من تا نداره... ميدونستم دوستی اون تا داره... مثل هميشه... خوب شد همه ء شكلاتهام رو خوردم... اما اون هيچكدومشون رو نخورد... حالا با يه صندوق پر از

شكلات نخورده چيكار می كنه؟

! ):

?

2004-12-14T14:15:00.000+03:30

طلسم و بايد بشكنيـم، ما هم بشيـم مثل همه

حـالا كـه بــي وفــايـيـه، مـا بـي وفـا تـر از هـمـه

هـيـچـكسـي غيـر از خود مـا، به داد ما نميرسـه

عاشقي ها رو هم ديديم، اگه هوسه يه بار بسه

عـاشـقـي تــو دوره ي مـا، والا سـر و تـه نــداره

چـيـز بـه ايـن بـي ارزشـي، چه چه و به به نـداره

كـويـر خـشــك دلــمــون، ديــگه زده هـزار تــَرَك

غـم ديـگه بـسه نازنين، هر كي نمونـده به دَرَك

2004-12-10T11:28:00.000+03:30

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

در میان باغ گل های جوان فریاد می کردند:
« ای کبودپر زباران ، ابر:
ما همه لب تشنه ایم و زرد
قلب هامان سرد
باد وحشی دوش
غنچه هامان را پریشان کرد.
ما کنون در حسرت یک قطره باران رنگ می بازیم
آفتابی نیست تا بر ما بتابد گرم
نیز آبی ، تا ز رخ شوییم گرد تشنه کامی را
لب گشا از هم، بگو باما
در سرت اندیشه ی باریدن آیا هست؟»
آسمان غرید
ماه گویی از صدای رعد ها ترسید
خویشتن را پشت ابر تیره پنهان کرد
کرمک شبتاب ، سر را در گریبان کرد
ماهیان در برکه ها خود را ز چشم برق دزدیدند
بچه آهوها کنار مادران از خواب خوش جستند
و پرستو ها درون آشیان بر خود لرزیدند.
ناگهان بغض گلوی ابر ها ترکید
ابرها همچون عزاداران دل مرده
بر زمین خشک باریدند
********
ساعتی دیگر:
باغ شد سیراب
آب تا گلوگاه صبور لاله بالا رفت
باز گلها دسته جمعی نعره سر دادند:
« مهربانا ... بس!
آب اکنون تا گلوی ماست»
اما ابر
همچنان یکریز می بارید!
********
سیل بنیان کن به راه افتاد
باغ ویران شد
نسترن ها و بنفشه
ساقه ها بشکسته روی آب می رفتند...
ابر در سر همچنان فکر باران داشت

تشنه

2004-12-10T10:46:00.000+03:30

livfhkd

2004-12-08T21:06:00.000+03:30

با کسی که خطا کار است مهربان باشید
اگر در آن زمان متوجه مهر و لطف شما نشود
سرانجام یک روز آنجا که لازم است
شمارا به یادخواهدآورد
عشق چنین است
و هرگز تلف نمی شود
حتی اگر
درلحظه ای که شما می خواهیدتاثیرخودرا نشان ندهد
یک روز در موقع خود متجلی خواهدشد
وفردموردنظررا
دگرگون خواهد کرد

بدی

2004-12-08T21:02:00.000+03:30

در جهان هستی
میزان نیکی بسیار بیشتراز پلیدی ست
و شمارانسان های نیک
بیشتراز انسان های بد می باشد.
اما همواره به نظر می رسد که
پلیدی در دنیا غالب است
زیرا فراموش کردن بدی ها دشوار است

2004-12-07T08:08:00.000+03:30

خدا از او پرسید:« دوست داری با من مصاحبه کنی؟»
پاسخ داد:« اگر شما وقت داشته باشید.»
خدا لبخندی زد و پاسخ داد: «زمان من ابدیت است. چه سوالاتی در ذهن داری که دوست داری از من بپرسی؟»
پرسید: «چه چیزی در آدم ها شما رابیشتر متعجب می کند؟»
خدا جواب داد: «اینکه از دوران کودکی خود خسته میشوند و عجله دارند که زودتر بزرگ شوندو دوباره آرزوی این را دارند که روزی بچه شوند.»
«اینکه سلامتی خود را به خاطر به دست آوردن پول از دست می دهند و سپس پول خود را خرج می کنند تا سلامتی از دست رفته را باز یابند.»
«اینکه با نگرانی به آینده فکر می کنند و حال خود را فراموش می کنند به گونه ای که نه در حال و نه در آینده زندگی می کنند.»
دست خدا دستش را در بر گرفت و مدتی به سکوت گذشت.
پس سوال کرد: « به عنوان پروردگار، دوست داری که بندگانت چه درس هایی در زندگی بیاموزند؟»
خدا پاسخ داد:« اینکه یاد بگیرند، نمی توانند کسی را وادار کنند که بدانها عشق بورزد. تنها کاری که می توانند انجام دهند این است که اجازه دهند خود مورد عشق ورزیدن واقع شوند.»
« اینکه یاد بگیرند که خوب نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند.»
« اینکه بخشش را با تمرین بخشیدن یاد بگیرند.»
« اینکه رنجش خاطر عزیزانشان تنها چند لحظه ای زمان می برد، ولی ممکن است سالیان سال زمان لازم باشد تا این زخم ها التیام یابند.»
« اینکه یاد بگیرند فرد غنی کسی نیست که بیشترین ها را دارد، بلکه کسی است که نیاز مند کمترین ها است.»
« اینکه یاد بگیرند کسانی هستند که مشتاقانه دوست دارند، اما هنوز نمی دانند که چگونه احساساتشان را بیان کنند یا نشان دهند.»
« اینکه یاد بگیرند دو نفر می توانند به یک چیز نگاه کنندو آن را متفاوت ببینند.»
با افتادگی به خدا گفت:«از وقتی که به من دادیدسپاسگزارم.»
و افزود:« چیز دیگری هست که دوست داشته باشید آنها بدانند؟»
خدا لبخندی زد و گفت:« فقط اینکه بدانند من اینجا هستم.»

می شود

2004-12-05T10:01:00.000+03:30

می شود رنگ نگاه یاس را
با نگاه آبی ات پیوند داد
می شوددر باغ همپای نسیم
به شقایق یک سبد لبخند داد

می شود با بال سرخ عاطفه
تا فراسوی افق پرواز کرد
می شود با یاری حسی لطیف
عشق را با یک طپش آغاز کرد

می شود در بیکران آسمان
شعر سرخ یک شقایق را سرود
می شود در مرز یک آشفتگی
جان فدای غنچه ای تنها نمود

می شود با دستی از جنس بهار
تک تک پروانه ها را تاب داد
می شود با جرعه ای از اشک شوق
باغ سرخ لاله ها را آب داد

می شود با یک نگاه ماندگار
از طلوع شهر رویا شعر گفت
می شود گل های دل را آب داد
می شود تا آبی دریا شکفت

می شود در جاده های آرزو
مثل بید پاک و مجنون تاب خورد
می شود قویی غریب و تشنه بود
از لب دریاچه ی دل آب خورد

می شود از شهر پاک پنجره
سوی حسی ماندنی پرواز کرد
می شود همبازی پروانه شد
برگ های لادنی را ناز کرد

می شود یک شاخه گل را هدیه داد
می شود با خنده ای پایان گرفت
می شود یک لکه ابر پاک بود
می شود آبی شد و باران گرفت

پس بیا دنیای پاک قلب را
جایگاه رویش گل ها کنیم
با نگاهی روح را رنگی زنیم
با تبسم خانه را زیبا کنیم

معنی این حرف ها یعنی بیا
از تمام کینه ها عاری شویم
زخم یک پروانه را درمان کنیم
در کویر سینه ای جاری شویم

مریم حیدر زاده

عشق و دیوانگی

2004-11-30T16:40:00.000+03:30

عشق و دیوانگی
در زمانهای بسيار قديم وقتی هنوز پای بشر به زمين نرسيده بود .
فضيلت ها وتباهی ها در همه جا شناور بودند .
آنها از بيکاری خسته و کسل شده بودند.
روزی همه فضايل و تباهی ها دورهم جمع شدند، خسته تر و کسل تراز هميشه !!
ناگهان ذکاوت ايستاد و گفت :بياييد يه بازی کنيم مثلآ قايم باشک.
همه از اين پيشنهاد شاد شدند و ديوانگی فوراً فرياد زد من چشم ميگذارم من چشم ميگذارم.
واز آنجايی که هيچ کس نمی خواست به دنبال ديوانگی بگرده همه قبول کردند او چشم بگذارد وبه دنبال آنها بگردد.
ديوانگی جلوی درختی رفت و چشم هايش را بست و شروع به شمردن کرد 1...2...3
همه رفتند تا جايی پنهان شوند.
لطافت ,خود را به شاخ ماه آويزان کرد.
خيانت ,داخل انبوهی از زباله پنهان شد.
اصالت ,در ميان ابرها مخفی شد.
هوس ,به مرکز زمين رفت.
طمع ,داخل کيسه ای که خودش دوخته بود رفت .
و ديوانگی مشغول شمردن بود, 79...80...81...
همه پنهان شدند به جز عشق که همواره مردد بود و نمی توانست تصميم بگيرد.
در همين حال ديوانگی به پايان شمارش ميرسيد .95... 96... 97...
هنگامی که ديوانگی به 100 رسيد عشق پريد و در بين يک بوته گل رز پنهان شد.
ديوانگی فرياد زد دارم ميام و اولين کسی که پيدا کرد تنبلی بود وسپس لطافت را يافت
که به شاخ ماه آويزان بود.
دروغ ته درياچه ,هوس در مرکز زمين ,يکی يکی همه را پيدا کرد به جزعشق .
او از يافتن عشق نااميد شده بود.
حسادت درگوشهايش زمزمه کرد :تو فقط بايدعشق را پيدا کنی واوپشت بوته گل رزاست.
ديوانگی شاخه ای را از درخت کند و با شدت وهيجان زياد آن را در بوته گل رز فرو کرد
ودوباره ودوباره تا با صدای ناله ای متوقف شد ,عشق از پشت بوته بيرون آمد با دستهايش صورت خود را پوشانده بود از ميان انگشتانش قطرات خون جاری بود.
شاخه به چشمان عشق فرو رفته بود و او نمی توانست جايی را ببيند.
او کور شده بود.
ديوانگی گفت: ای وای من چه کردم من چه کردم, چگونه ميتوانم تورا درمان کنم؟
عشق پاسخ داد: تو نمی توانی مرادرمان کنی اما اگر می خواهی کاری بکنی , راهنمای من شو.

و اينگونه بود که عشق کور شد و ديوانگی همواره همراه اون.

بال هایت کو؟

2004-11-29T05:55:00.000+03:30

سلاااااااااااااااام
پرنده بر شانه های انسان نشست.
انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت: اما من درخت نیستم.تو نمی توانی روی شانه های من آشیانه بسازی.
پرنده گفت: من فرق درخت ها و آدم ها را خوب می دانم. اما گاهی پرنده ها و انسان ها را اشتباه می گیرم.
انسان خندید و به نظرش این بزرگترین اشتباه ممکن بود.
پرنده گفت: راستی چرا پر زدن را کنار گذاشتی؟
انسان منظور پرنده را نفهمید ، اما باز هم خندید.
پرنده گفت: نمی دانی توی آسمان چقدر جای تو خالیست.
انسان دیگرنخندید. انگار ته ته خاطراتش چیزی را به یاد آورد.چیزی که نمی دانست چیست. شاید یک آبی دور ، یک اوج دوست داشتنی .
پرنده گفت: غیر از تو پرنده های دیگری را هم می شناسم که پر زدن از یادشان رفته است. درست است که پرواز برای یک پرنده ضرورت است اما اگر تمرین نکند فراموشش می شود.
پرنده این را گفت و پر زد.
انسان رد پرنده را دنبال کرد، تا این که چشمش به یک آبی بزرگ افتادو به یاد آورد که روزی نام این آبی بزرگ بالای سرش آسمان بودو چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد.
آن وقت خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت:
یادت می آ ید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم؟
زمین و آسمان هر دو برای تو بود.اما تو آسمان را ندیدی.
راستی عزیزم ! بال هایت را کجا گذاشتی؟
انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد.آن گاه سر در آغوش خدا گذاشت و گریست.

باور کنید

2004-11-29T05:15:00.000+03:30

بی حرمتی به ساحت خوبان قشنگ نیست

باور کنید که پاسخ آیینه سنگ نیست
سوگند می خورم به مرام پرندگان
در عرف ما، سزای پریدن تفنگ نیست
با برگ گل نوشته به دیوار باغ ما
وقتی بیا که حوصله غنچه تنگ نیست
از بردگی مقام بلالی گرفته اند
در مکتبی که عزت انسان به رنگ نیست
دارد بهار می گذرد با شتاب عمر
فکری کنید که فرصت پلکی درنگ نیست
وقتی عاشقانه بنوشی پیاله را
فرقی میان طعم شراب و شرنگ نیست
تنها یکی به قله تاریخ می رسد

هر مرد پا شکسته که تیمور لنگ نیست

پیروووووووووووووز باشید.

حالا فهمیدید من کدوم یکی هستم؟ پس راحت باشید و حرفاتون رو بگید.:-(

راز شادی

2004-11-24T04:23:00.000+03:30

سلاااااااااااااااااااااااااااااااام

راز شادی در این است که وقتی کاری برای تو می کنند آنرا لطفی از جانب ایشان بدانی و در صدد جبران برآیی

راز شادی در لبخندی است که که بتواند غمگینی را تسلی دهد

راز شادی در قلبی است که که بر روی هر بیگانه ای گشوده باشد

راز شادی در این است که دیگران را همان گونه که هستند بپذیری ، نه این که بخواهی آنها را در قالب دلخواهت فرو کنی

راز شادی در این است که شادی دیگران را شادی خود بدانی

راز شادی در این است که هر اتفاقی را با خونسردی و آرامش خاطر بپذیری

راز شادی در قلبی پاک و خالی از کینه و خود پرستی است

راز شادی در این است که معنای عشق را در بخشیدن آن بیابی ، نه در گرفتن آن از دیگران

سلام

2004-11-23T05:05:00.000+03:30

سلام

خوبید دوستان؟خوش میگذره؟

الان که دارم این مطلب رو مینویسم اینجا داره طوفان میاد.

تا به حال همچین چیزی ندیده بودم.به نظرم یه آدم رو می تونه از جا بکنه.

فقط خواستم از همه دوستانی که لطف داشتند و کامنت گذاشتند تشکر کنم.

هر چند که اکثرا به حق بد و بیراه بودن.

مثل اینکه این وبلاگ داره به سمت صلح پیش میره(فقط مثل اینکه و نه بیشتر)

هر چند که خودم رو مستحق بد ترین نا سزا ها می دونم.

ولی خواهش می کنم که همتون و در راس همه سایه عزیز منو ببخشید.

پیروووووووووووووووووووووووووووز باشید(دیگه حتی جرات نمی کردم بگم پیروز باشید.(

خاطره

2004-11-17T13:53:00.000+03:30

سلام دوستان خوبم.

واقعا شاخام در اومد وقتی این همه کامنت دیدم. واقعا دوستان لطف کردن و ما را کمابیش مورد لطف خودشون قرار دادن. بازم از این کارا بکنید ، ما خوشحال میشیم.

و اما جاتون خیلی خیلی خالی بود. امروز یکی از بهترین روزای زندگیم بود.
میدونید من و چندتا از دوستام یه اکیپ بودیم. یه اکیپ خیلی خیلی صمیمی و ساده و خاکی. که مطمئنم لنگش هیچ جا پیدا نمیشه. بعد از فاغ التحصیل شدنمون از هم جدا شدیم 2 تامون برای ارشد رفتن تهران، منم که مشغول پروژه ، یکی ارشد میخونه و یکیمون هم تو خونه کیف میکنه. و خلاصه امروز بعد از مدتها دوباره با هم بودیم.

روز واقعا بیادموندنی بود. دیدن همدیگه بعد از مدتها(3هفته که البته برای من طولانی بود.)، قاپ زدن کیف پول من و غارت تمام موجودیش، حالگیری بچه ها، لاف زدن من که مجبور شدم کلی تکدانه بخورم و بعد حالم بد شد، رولتای مونده، چیز برگر چرب و دنننننننننبه، گرفتن مدرک و کش اومدنمون، بانک، اداره رفاه ، کارت اعتباری دوستم، بستنی، نماز خوندن به فجیع ترین وضع(4 نفر با یک مهر) ، و در آخر جداشدنمون و مباحث عارفانه، عاشقانه من و دوستم توی سرویس(که منو منقلب کرد ) و..........

جاتون خالی آخر هفته دیگه هم ما تهران دعوتیم. شما هم تشریف بیارید. مطمئن باشید خوش میگذره. حااااااااااالی به حوووووووووولی.

البته شاید این حرفا به نظر شما مسخره بیاد ولی برای من یادآور خاطرات زیادیه که چندساله دیگه با خوندنش یاد این روزای خوش میفتم.
شاید این پرت و پلاها بهترین راه برای عوض کردن حال و هوای وبلاگ باشه.

و اما در آخر اینکه ضمن تشکر مجدد از دوستان ، 2 تا خواهش داشتم:
اول اینکه حالا که لطف میکنید و کامنت مینویسید، لطفا محترمانه و بدون توهین به هر شخصی باشه.

نمیدونم این آهنگ وبلاگ کجا رفته؟ فکر کنم اون بیچاره هم قهر کرده.

فعلا دیگه هیچی. راستی یه تصمیم خفن هم گرفتن که فقط خدا باید بهم رحم کنه و کمکم کنه.موفق و موید باشید. فعلا خدافسسسسس.

قلب دیگر

2004-11-14T16:16:00.000+03:30

سلام
من همونم. همون که...............
راستش یه مدت نبودم و نتونستم به وبلاگ سر بزنم. هر چند اگه بودم هم فرقی نمی کرد.چون این قدر از خودم بدم میومد که حال و حوصله نداشتم. سایه هر چی می گه حق داره. حق داره .حق داره.
وقتی مطالب وبلاگ رو خوندم آتیش گرفتم. چه مطالب جالب و در عین حال وحشتناکی. مخصوصا با خوندن پست « در حوالی بساط شیطان» بد جوری حال و روز خودم رو مشابه اون شیطان دیدم.وای بر من. وای بر من.
تو این ماه رمضونی خیلی واسه اینکه خدا منو ببخشه دعا کردم. ولی مگه غیر از اینه که خدا فقط می تونه از حق خودش بگذره ولی از حق الناس نمی تونه؟ نمی دونم چی کار کنم.
سایه عزیز فقط خواهش می کنم این مطلب رو هم بخون:
هر آدمی دو فلب دارد، قلبی که از بودن آن با خبر است و قلبی که از حضورش بی خبر.
قلبی که ازآن با خبر است ، همان قلبی است که که در سینه می تپد، همان که گاهی می شکند، گاهی می گیرد و گاهی می سوزد. گاهی سنگ می شود و سخت و سیاه ؛ و گاهی هم از دست می رود.
با این دل می شود دلبردگی و بیدلی را تجربه کرد. دل سوختگی و دل شکستگی هم توی همین دل اتفاق می افتد. سنگدلی و سیاه دلی هم ماجرای این دل است.
با این دل است که عاشق می شویم ، با این دل است که دعا می کنیم . و گاهی با همین دل است که نفرین می کنیم و کینه می ورزیم و بددل می شویم.
اما قلب دیگری هم هست. قلبی که از بودنش بی خبریم. این قلب اما در سینه جا نمی شود؛ و به جای آن که بتپد ، می وزد و می بارد و می گردد و می تابد.
این قلب نه می شکند و نه می سوزد و نه می گیرد. سیاه و سنگ نمی شود. از دست هم نمی رود.زلال است و جاری. مثل رود و نسیم. و آن قدر سبک که هیچ وقت ، هیچ جا نمی ماند. بالا می رود و بالا می رود و بین زمین و ملکوت می رقصد. آدم همیشه از این قلبش عقب می ماند.
این همان قلب است که وقتی تو نفرین می کنی ، او دعا می کند. وقتی تو بد می گویی و بیزاری ، او عشق می ورزد. وقتی تو می رنجی او می بخشد....
این قلب کار خودش را می کند. نه به احساسات کاری دارد ، نه به تعلقت. نه به آن چه می گویی و نه به آن چه می خواهی.
و آدم ها به خاطر همین دوست داشتنی اند. به خاطر قلب دیگرشان . به خاطر قلبی که از بودنش بی خبرند.

سایه عزیز من می تونم به بخشش قلب دیگرت امیدوار باشم؟

هر جایی

2004-11-14T15:09:00.000+03:30

از پیش من برو که دل آزارم
نا پایدار و سست وگنه کارم
در کنج سینه یک دل دیوانه
در کنج دل هزار هوس دارم

قلب تو پاک و دامن من ناپاک
من شاهدم به خلوت بیگانه
تو از شراب بوسه ی من مستی
من سرخوشم از شراب و پیمانه

عشق تو همچو پرتو مهتاب است
تابیده بی خبر به لجن زاری
باران رحمتی است که می بارد
بر سنگلاخ قلب گنه کاری

من ظلمت و تباهی جاویدم
تو آفتاب روشن امیدی
بر جانم ای فروغ سعادت بخش
دیر است این زمان که تو تابیدی

دیر آمدی و دامنم از کف رفت
دیر آمدی و غرق گنه گشتم
از تند باد ذلت و بدنامی
افسردم و چو شمع تبه گشتم

شیطان

2004-11-06T13:54:00.000+03:30

بسم‌الله

در حوالي بساط شيطان

ديروز شيطان را ديدم. در حوالي ميدان بساطش را پهن كرده بود؛ فريب مي‌فروخت. مردم دورش جمع شده‌ بودند،‌ هياهو مي‌كردند و هول مي‌زدند و بيشتر مي‌خواستند

توي بساطش همه چيز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خيانت،‌ جاه‌طلبي و ... هر كس چيزي مي‌خريد و در ازايش چيزي مي‌داد. بعضي‌ها تكه‌اي از قلبشان را مي‌دادند و بعضي‌ پاره‌اي از روحشان را. بعضي‌ها ايمانشان را مي‌دادند و بعضي آزادگيشان را

شيطان مي‌خنديد و دهانش بوي گند جهنم مي‌داد. حالم را به هم مي‌زد. دلم مي‌خواست همه نفرتم را توي صورتش تف كنم.

انگار ذهنم را خواند. موذيانه خنديد و گفت: من كاري با كسي ندارم،‌فقط گوشه‌اي بساطم را پهن كرده‌ام و آرام نجوا مي‌كنم. نه قيل و قال مي‌كنم و نه كسي را مجبور مي‌كنم چيزي از من بخرد. مي‌بيني! آدم‌ها خودشان دور من جمع شده‌اند.

جوابش را ندادم. آن وقت سرش را نزديك‌تر آورد و گفت‌: البته تو با اينها فرق مي‌كني.تو زيركي و مومن. زيركي و ايمان، آدم را نجات مي‌دهد. اينها ساده‌اند و گرسنه. به جاي هر چيزي فريب مي‌خورند.

از شيطان بدم مي‌آمد. حرف‌هايش اما شيرين بود. گذاشتم كه حرف بزند و او هي گفت و گفت و گفت.ساعت‌ها كنار بساطش نشستم تا اين كه چشمم به جعبه‌اي عبادت افتاد كه لا به لاي چيز‌هاي ديگر بود. دور از چشم شيطان آن را برداشتم و توي جيبم گذاشتم.

با خودم گفتم: بگذار يك بار هم شده كسي، چيزي از شيطان بدزدد. بگذار يك بار هم او فريب بخورد.

به خانه آمدم و در كوچك جعبه عبادت را باز كردم. توي آن اما جز غرور چيزي نبود.

جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور توي اتاق ريخت. فريب خورده بودم، فريب. دستم را روي قلبم گذاشتم،‌نبود! فهميدم كه آن را كنار بساط شيطان جا گذاشته‌ام.

تمام راه را دويدم. تمام راه لعنتش كردم. تمام راه خدا خدا كردم. مي‌خواستم يقه نامردش را بگيرم. عبادت دروغي‌اش را توي سرش بكوبم و قلبم را پس بگيرم. به ميدان رسيدم، شيطان اما نبود.

آن وقت نشستم و هاي هاي گريه كردم. اشك‌هايم كه تمام شد،‌بلند شدم. بلند شدم تا بي‌دلي‌ام را با خود ببرم كه صدايي شنيدم، صداي قلبم را.

و همان‌جا بي‌اختيار به سجده افتادم و زمين را بوسيدم. به شكرانه قلبي كه پيدا شده بود

خاموشی

2004-11-06T13:27:00.000+03:30

با من اکنون چه نشستنها،خاموشیهاست.

با تو اکنون چه فراموشیهاست.

تو مپندار که خاموشی من

هست برهان فراموشی من.

صداقت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

2004-11-03T11:59:00.000+03:30

دیگر به آن تفاهم مطلق،

هرگز نمی رسیم.

و دست آرزو ،

با این سموم سرد تنفر که می وزد،

دیگر شکوفه های عشق و شهامت را،

از شاخسار شوق نمی چیند.

افزون شوید بین من و او،

گرد و غبارهای کدورت،

فرسنگهای فاصله،

افزونتر!

کو

یک خنده،

یک تبسم زیبا،

یک صوت صادقانه،یک آوای بی ریا؟

آری چه کرد باید

با دسته های خنجر پیدا از آستین.

لبخندها فریب،

و مهربان صدایی اگر هست در زمین

سوز نوای زمزمه جویبارهاست.

..........

و بیم من همه این بود که مبادا که روزگار،

ویران کند تمامی ایمان به عشق را،

که روزی آن مترسک جالیز

در من نشانده بود.

و من،

افسوس می خورم که چرا و چگونه،چون

آن آفتاب روشن

آن نور جاری جوشان عشق من

در شط خون نشست،

در لجه جنون.

سلام دوستان.حرف برای گفتن زیاده ولی فعلا وقت ندارم.باشه برای یه فرصت خوب.فعلا خدافسسسسسسسس.

آخرین

2004-10-31T09:59:00.000+03:30

سلاااااااااااااااااااااااااااااااام
دوستان از خودم داره حالم به هم می خوره .
یه بار دیگه تو زندگیم یه گند عظما زدم. خدا منو ببخشه.
سایه عزیز ، خواهش می کنم ازت که..................
هر چند اصلا شایستگیشو ندارم

درد دل

2004-10-30T03:38:00.000+03:30

سلااااااااااااااااااااااام

می دونید چیه؟مثل اینکه سایه دیگه به این وبلاگ نمیاد.

این رو از این جهت فهمیدم که هیچ مطلبی ازش نمی بینم.

می دونید چرا؟

اگه خواننده مطالب این وبلاگ باشید حتما می دونید که این وبلاگ یه وبلاگ دو نفره ساده و صمیمی هستش(یا بهتره بگم بود ) ولی من .....................

راستش می خوام حقیقت رو بگم وراحت بشم:

من ازدواج کردم و به سایه نگفتم و اون هم فکر کرده که من اون رو بازیچه خودم قرار دادم.

آره ! حتما شما هم با اون موافقید.

دارید به من فحش می دید؟حق هم دارید.

احتمالا به وبلاگ هم دیگه سر نمی زنید .باز هم حق دارید.

دارید نفرینم می کنید؟ هزار باره حق دارید.

ولی من......................

هیچ چی ولش کنید.

همیشه از اینکه یکی بخواد اشتباهی رو که کرده توجیه کنه متنفر بودم .

از ماله کشی بدم میومده . چون بوی گندش بالاخره در میاد.

وای حالم داره بهم می خوره .

این بوی گند از کجا داره میاااااااااااااااااااااااد؟

خدای من !!!!!!!!!!! خودم بوی گند می دم.

لعنت به من .

خدا کنه هیچ وقت بوی گند نگیرید .

کجاست اون وبلاگ صمیمی .

می دانی

2004-10-28T19:50:00.000+03:30

سلااااااااااااااااااااااااام

می دانی؟

این روزها فکر می کنم که من اشتباه کوچکی هستم در میان یادداشت های بی تاریخ

فقط نمی دانم چرا کسی دست نمی برد و این اشتباه را خط نمی زند

خواهش می کنم سعی کن منو ببخشی

به یاد یک دوست

2004-10-27T19:34:00.000+03:30

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

آهنگ بگو منو دوست داری که بلاک کتز خوندن،

آهنگ مورد علاقه سایه عزیز بود

تاآخر عمرم این آهنگ تو ذهنم می مونه

حیف اون دوستی خوب ، که با ندانم کاری من از بین رفت

با عدم صداقت من

یه نیمکت تنها

یه شعله خاموش

یه لحظه یک رویا

من وتو در آغوش

یه یادگار از عشق

رو تن درخت پیر

یه قصه کوتاه

ای وای از این تقدیر

بگو منو کم داری بگو

بگو کمی غم داری بگو

بگو که نامه هامو خوندی

بگو برام دل سوزوندی

هق هق گریه مو شنیدی

بگو که اشکامو دیدی

بگو که دلت برام تنگ شده

همون دلی که می گن از سنگ شده

بگو که دیگه طاقت نداری

اشک توی چشمام ببینی

بگو منو کم داری بگو

بگو کمی غم داری بگو

حیففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففف

خدا کنه بر عکس من پیروووووووووووووووووووووووووووووز باشید

یعنی تموم شد؟

2004-10-27T05:36:00.000+03:30

نمی دونم ولی از کنتور معلومه که هنوز یه عده ای به این وبلاگ سر می زنن

این وبلاگ دیگه اسیدی سوت و کور شده.

نمی دونم یعنی تموم شده؟

اون یکی سایه رو نمی دونم ولی من باز هم میام باز هم غم های خودم رو می گم باز هم درددل می کنم.

یه ایمیل وحشتناک داشتم .خیلی وحشتناک .داغونم کرده .

همیشه از اینکه کسی در مورد من این طوری فکر کنه می ترسیدم .

و الان یکی از بهترین دوستام در موردم ........................

سایه عزیز ، در مورد من حق داری هر جور خواستی فکر کنی ولی خواهش می کنم ، التماس می کنم تعمیمش نده.

بهترین دوستشون رو از دست for ever هیچ کدوم از خواننده های این وبلاگ هیچ وقت سهوی یا عمدی کاری نکنند که

بدن.

پشت این پنجره ها دل می گیره .

غم و غصه دل رو تو می دونی

سلام

2004-10-25T07:13:00.000+03:30

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااام به همه

نمی دونم از چی بگم . نمیدونم که چی بگم .

فقط با سایه قرار گذاشته بویم که این وبلاگ محل درددل ما باشه . محلی باشه که اگه یه وقت از دنیا خسته شدیم بتونیم بیایم اونجا و بنویسیم و مطمئن باشیم که یکی هست که حتما می خونه .

ولی مثل اینکه دیگه کسی اینجانمی خواد درددل کنه .و اگه من هم بخوام درددل کنم اون خواننده ثابت دیگه نمیاد که بخونه.

آره همه بدونید من نامردی کم . من نامردی کردم .

آهای ملت من نامردی کردم .

من نمی تونم دیگه بنویسم . فقط اگه اون یکی سایه اومد و خواست بنویسه و مثل همیشه اون دل مهربونش طاقت نیاورد شاید واستون توضیح بده .

فقط اینو بدونید که ممکنه من بهترین دوست تمام عمرم رو از دست بدم .

اونی که باهاش درد دل کردم .اونی که حرفایی که همه نمی تونستم بگم رو بهش می گفتم .اونی که وقتی غم تو دلم بود دلداریم می داد .

و فقط و فقط تقصیر من بود .

ای کاش شما بر خلاف من پیرووووووووووووووووووووووووووز باشید.

خدایا

2004-10-25T04:11:00.000+03:30

خدایا ! به خاطر اینکه هرگز تنهایم نمی گذاری از تو سپاسگزارم .
خدایا ! به خاطر اینکه هرگاه در جاده زندگی قدم هایم اندکی از راه راست سست می شود ، تو با تلنگری به راهم می آوری از تو سپاسگزارم .
خدایا ! ممنون که هر زمان تو را از یاد برده و حضور سبزت را در کنارم فراموش کرده ام ، با نازل کردن بلایی کوچک مرا متوجه خود ساختی ، تا به یاد آورم که در برابر اراده بینهایت هیچ چیزی تاب ایستادگی ندارد.
خدایا ! از اینکه می بینم بزرگی چون تو همواره مرا زیر نظر دارد و هرگز فراموشم نمی کند ، سخت به خود می بالم.
خدایا ! با اینکه گناه کرده ام، نا سپاسی نموده ام ، حتی گاهی از رحمت بیکرانت نا امید شده ام و بنده خوبی برایت نبوده ام اما تو مهربان ، هر زمان که درمانده از همه چیز و همه کس شدم باز هم با آغوش باز پذیرایم بوده ای و در نهایت بزرگواری حمایتم کرده ای ، به راستی پروردگار زیبا و مهربان ، در برابر این همه لطف و بخشندگی تو، چه می توانم بگویم؟
خدای من ! می دانم که با این همه تو باز هم مرا دوست داری و همیشه و در هر لحظه مواظبم هستی ، زیرا این حدیث قدسی همواره در ذهنم طنین می افکند :
اگر آنان که از من روی بر تافته اند می دانستند که چقدر مشتاق دیدارشان هستم ، هر آینه از شوق جان می سپارند.

سرور تقدیر

2004-10-22T20:03:00.000+03:30

زمانی که بیاموزید

زندگی خود را بر مبنای حقیقت قرار دهید

یعنی به هیچ کس ، یا حد اقل به خودتان ، دروغ نگویید

ذهن شما

به وسیله ای کامل در خدمت دانش تبدیل می شود

در این صورت همه چیز را به روشنی

عاری از آشفتگی و در هم ریختگی

و دقیقا همان گونه که هست خواهید دید.

اگر با چنین ذهنیتی زندگی کنید

آنگاه سرور تقدیر خود خواهید شد.

او رفت

2004-10-18T09:31:00.000+03:30

به نام حق

به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ...

به نام آنكه كلمه را آفريد.

و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم

از او بگويم.

كه هر چه بود، پيش از هر كلامي، خودش گفته بود.

بايد اين واژه هاي كوچك را شست.

سالهاست دچارش هستم.

و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل.

و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش.

او رفت و من نشناختمش .

در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم اما باز هم نشناختمش.

همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم.

يا طولاني ترين ثانيه هاي تنهاييم كه بعد از سرآغاز كلامم، فقط خود او ميداند

كه آن ثانبه ها چگونه گذشت.

فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم.

اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست.

يا وسعتي بي واژه.

و شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن

زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش .

اينجا را هديه اش ميكنم.

به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد.

حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم ....

عشق

2004-10-16T21:53:00.000+03:30

عشق ،تنها آزادی در دنیاست،زیرا چنان روح را تعالی می بخشد که قوانین بشری و پدیده های طبیعی مسیر آن را تغییر نمی دهند.

محبوبم، اشک هایت را پاک کن! زیرا عشقی که چشمان ما را گشوده و ما را خادم خویش ساخته،موهبت صبوری و شکیبایی را نیز به ما ارزانی می دارد. اشک هایت را پاک کن و آرام بگیر، زیرا ما با عشق میثاق بسته ایم و برای آن عشق است که رنج نداری ، تلخی بی نوایی و درد جدایی را تاب می آوریم.

خطاست اگر بیندیشیم عشق حاصل مصاحبت دراز مدت و با هم بودنی مجدانه است.عشق ثمره خویشاوندی روحی است و اگر این خویشاوندی در لحظه ای تحقق نیابد، در طول سالیان و حتی نسل ها نیز تحقق نخواهد یافت.

عشق میزبانی مهربان است. گرچه برای میهمان نا خوانده، خانه عشق سراب است و مایه خنده.

عشق از عمق خویش آگاه نمی شود، جز در لحظه جدایی.

زندگی بدون عشق، به درختی می ماندبدون شکوفه و میوه. عشق بدون زیبایی ، به گل هایی می ماند بدون رایحه و به میوه هایی که هسته ندارند....

زندگی ، عشق و زیبایی، یک روحند در سه بدن که نه از یکدیگر جدا می شوند و نه تغییر می کنند.

shart

2004-10-09T13:55:00.000+03:30

سلام دوستان عزیز.

خوبید؟خوش میگذره؟
یه خبر توووووووووووووووووووووووپ و یه خبر غیر توووووووووووووووووووووووووپ.

اول اینکه متاسفانه اون سایه رفتنی شد و تا یک هفته دیگه میره و ما رو تنها میذاره. گرچه هنوز حرفای ناگفته زیادی مونده ومن هم دوست ندارم بره، ولی خوب خودش میخواد و به این ترتیب به چیزائی که دوست داشت میتونه برسه. ما هم آرزو میکنیم هرجا میره موفق و پیروز و سلامت باشه.

و اما رفتنش یه جور خاصه با یه آدم خاص(از توضیح بیشتر معذورم،چون میترسم ناراحت بشه.)
ولی خوب با این رفتنش 2 تا هدف رو دنبال میکنه.هم پیشرفت کاری و هم ازدواج.

ولی خودش مخالفه و میگه فقط به هدف اول میرسه.
ولی من مطمئنم که 2تاش با همه. بنابراین با هم شرط بستیم.اگه من بردم یه << نت بوک>> باید بهم بده،واگه اون برد من<< مبلغ 2000000 ریال نقد>> بهش میدم.خوب این شرط هیچ ضمانت اجرائی خاصی نداره بجز قولی که بهم دادیم و اعتمادمون بهمدیگه.

البته این یه ریسکه .چون وقتی بره تو کار عشقو عاشقی و ازدواج کنه شرط که هیچی،من و دوستی و وبلاگ و هر چیز مشترک بینمون رو فراموش میکنه.آخه چشمش نزنم یه کم بی معرفت تشریف داره.
ولی خوب فعلا دلمون رو الکی خوش میکنیم. البته من مطمئنم میبرم . بهشم میگم اگه حالا بده دیگه مجبور نیست هزینه پست خارج از کشور رو بپردازه، ولی خوب نمی خواد شکست رو بپذیره و داره خودشو گول میزنه.
شاید هم داره منو میذاره سر کار.ولی خوب من سرم بره، قولم نمیره.اونو نمیدونم.
خلاصه این هم آخرین خبر موجود.گفتم که شما هم شاهد بلشید.

از همین الان موفقیت کاری و ازدواجش رو صمیمانه تبریک میگم.و براش آرزوی موفقیت افزونتر دارم. فعلا دیگه هیچی.خوش باشید و خدافسسسسسسسسسسسسسسس

آش شعله قلمکار

2004-10-02T14:07:00.000+03:30

سلام دوستان عزیز.
خوبید؟خوش میگذره؟
حالا دیگه مطمئنم اینجا دوستای زیادی دارم و از این بابت واقعا خوشحالم.
ولی نمیدونم چرا ما رو مورد لطف خودشون قرار نمیدن و نظراتشون رو توی قسمت کامنت نمی نویسن.میدونم وقتتون گرانبهاست،ولی حالا یه کاریش بکنید.نظرات شما خیلی برای ما مهمه.

و اما جملات زیر،من اسمشو گذاشتم<<آش شعله قلمکار>>.آخه توش همه جمله ای و در هر موردی پیدا میشه.ولی انصافا جملات قشنگیه.امیدوارم بخونید و خوشتون بیاد.
فعلا خدافسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس.

از آتش پرسیدند:محبت چیست؟
گفت: از من سوزنده تر است.
از گل پرسیدند: محبت چیست؟
گفت: از من زیباتر است.
از شمع پرسیدند: محبت چیست؟
گفت: از من عاشق تر است.
از خودش پرسیدند: محبت چیست؟
گفت: نگاهی بیش نیست.

***

از من پرسید : من را بیشتر دوست داری یا زندگی را؟
گفتم: زندگی را.
بعدهم قهر کرد و رفت،
ولی نمی دانست خودش همهء زندگی من است.

***

من شکوفهء گل های امید را ذر رویاهایم می بینم،
و ندایی که به من می گفت:
گرچه شب تاریک است، دل قوی دار، که سحر نزدیک است.

***

من این جا بس دلم تنگ است
و هر سازی که می بینم،
بد آهنگ است،
بیا ره توشه برگیریم
سفر در راه بی برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا
آیا همین رنگ است ؟؟؟!!!

***

شیشه احساس ندارد.
ولی وقتی تمامشو بخار گرفت
روش نوشتم:
" دوستت دارم."
قطره قطره اشک ریخت … !!!

***
دنیا وقتی زیباست که، برای چشم باشه،
چشم وقتی زیباست که، برای عشق باشه،
عشق وقتی زیباست که، برای تو باشه،
تو وقتی زیبای که، برای من باشی … !!!

***

دوری، عشق های کوچک را به نابودی می کشاند،
و به عشق های بزرگ عظمت می بخشد …
مانند بادی که شمع را خاموش می کند
ولی به شعله های آتش دامن می زند!!!

***

کنم هر شب دعائی
کز دلم بیرون رود مهرت،
ولی آهسته می گویم
خدایا بی اثر باشد.

***

انیشتین روزی به چارلی چاپین گفت:
آنچه باعث شهرت عظیم تو شد و درهای دنیا تو را می شناسند این است که،
همه زبان تو را می فهمند.
چارلی پاسخ داد:
بر عکس ، آنچه باعث شهرت تو شد این است که،
هیچ کس حرف های تو را نفهمید!!!

یه خاطره زیبا!!!!!!!!!!!

2004-09-24T13:14:00.000+03:30

...........

اما هر چقدر هم که بی کس و تنها باشی،

هست آن جوجه زشت،که شود قوی سپید،
هست در بطن کنشت،راهبی بی کس و تنها،که رودسوی بهشت،
هست آن عاشق دیوانه سر پاک سرشت،که رود جای تو در دشت بهشت،

هست یک باورسبز،هست یک روزنه رو به امید،که تو باور داری،برترازرنگ نماز،

صافتراز سخن بلبل مستی که تشهد خواندست،
بهترازقصه انسان و خدا است که هدهدخواندست
وتوباور داریش،برتر ازپاکی سجاده ومهر،

آری ،هرچقدر مردکه باشی،عشق در نهاد توست،
یک نفر هست که نابود کند خانه احساس تو را،
یک نفر ساکن و سلطان دلت خواهد شد،
یک نفرهمسفر راه دلت خواهد شد،

وتوآهسته به او خواهی گفت:
هر چقدر دیو که باشی،حتی دیو سپید،من شوم شغاد نامرد که نابود کند خانه احساس تو را.
من شوم خاطره سبز که در رویاهاست،مثل آن گنج بزرگ که کف دریاهاست،

تو هم باور کن،فرصت تازه شدن را به غنیمت بشمار،
دل به آشفتگی عشق عزیزی بسپار،
که شب و روز در آوارگی یافتن خانه توست،
..................................

جدا تا حالا در مورد عشق فکر کردید؟تا حالا عاشق شدید؟البته عشق واقعی.چون خیلی نایابه.

جدا عشق چه رنگیه؟

خوش به حاله اونائیکه تا حالا عشق واقعی رو تجربه کردن.فکر کنم خیلی باحاله.

امیدوارم برای هممون این فرصت پیش بیاد.

دستت را به من بده

2004-09-22T23:53:00.000+03:30

اشک رازیست

لبخند رازیست

عشق رازیست

اشک آن شب لبخند عشقم بود

قصه نیستم که بگویی

نغمه نیستم که بخوانی

صدا نیستم که بشنوی

یا چیزی چنان که ببینی

یا چیزی چنان که بدانی

من درد مشترکم مرا فریاد کن

ذرخت با جنگل سخن می گوید

علف با صحرا

ستاره با کهکشان

ومن با تو سخن می گویم

نامت را به من بگو

دستت را به من بده

حرفت را به من بگو

قلبت را به من بده

من ریشه های تو را دریافته ام

با لبانت برای همه لب ها سخن گفته ام

و دست هایت با دست های من آشناست

ودر گورستان تاریک

با تو خوانده ام زیباترین سرودها را

زیرا که مردگان این سال

عاشق ترین زندگان بودند

دستت را به من بده

دست های تو با من آشناست

ای دیر یافته باتوسخن می گویم

بسان ابر که با طوفان

بسان علف که با صحرا

بسان باران که با دریا

بسان پرنده که با بهار

بسان درخت که با جنگل سخن می گوید

زیرا که من ریشه های تو را دریافته ام

زیرا که صدای من با صدای تو آشناست

یادم رفت

2004-09-21T17:21:00.000+03:30

زمانی به زبان گل ها سخن می گفتم،
زمانی هر کلمه ای را که کرم ابریشم می گفت می فهمیدم،
زمانی در خفا به وراجی های سارها می خندیدم،
ودر رختخوابم با مگسی گپ می زدم.
زمانی به تمام سوال های جیر جیرک ها گوش می دادم
و به تمام آن ها جواب می دادم،
و با گریه هر دانه برف در حال مرگ که فرو می افتاد
همدردی می کردم.
زمانی به زبان گل ها سخن می گفتم....
چه شد که این ها همه از یادم رفت؟
چه شد که این ها همه از یادم رفت؟
چه شد که این ها همه از یادم رفت؟
چه شد که این ها همه از یادم رفت؟
L L

دوست داشتن

2004-09-21T17:16:00.000+03:30

مری عزیزم فقط مرا دوست دارد.
( او موریس را هم دوست دارد. )
نه دوست ندارد، او فقط مرا دوست دارد.
( او لوییس را هم دوست دارد.)
نه دوست ندارد، او فقط مرا دوست دارد.
( او درختان دشت را هم دوست دارد.)
نه دوست ندارد، او فقط مرا دوست دارد.
( بیچاره، احمق بیچاره، چرا نمی توانی بفهمی
که او می تواند هم تو را دوست داشته باشدو هم دیگران را.)
شل سیلورستاین